به گفته متخصصان داخلی، بخش بزرگی از مراجعان دیرهنگام به مراکز درمانی، در ابتدا زخم پای دیابتی خود را «چیز مهمی» تلقی نکردهاند. دکتر فرناز نورمحمدی، متخصص داخلی و دارای بورد تخصصی کنترل بیماری دیابت، در اینباره توضیح میدهد که در بیماران دیابتی، آسیب تدریجی به اعصاب محیطی باعث میشود بیمار اصلاً درد زخم را حس نکند: «خیلی از بیمارانی که به ما مراجعه میکنند، اصلاً متوجه نشدهاند که چند روز است زخمی روی پایشان شکل گرفته، چون حس درد در آن ناحیه بهشدت کاهش پیدا کرده است.» جزئیات بیشتر درباره تخصص و رویکرد بالینی ایشان در صفحه دکتر فرناز نورمحمدی قابل مشاهده است.
زخم بستر؛ وقتی فشار جای خونرسانی را میگیرد
برخلاف زخم دیابتی که ریشه در بیماری زمینهای دارد، زخم بستر معمولاً محصول یک عامل مکانیکی ساده است: فشار طولانیمدت روی یک نقطه از بدن. بیمارانی که به دلیل سکته مغزی، شکستگی لگن، یا ناتوانی حرکتی ناشی از سالمندی، ساعتها در یک وضعیت ثابت روی تخت یا ویلچر باقی میمانند، بیشترین ریسک را دارند. نشانه اولیه معمولاً یک لکه قرمز روی پاشنه پا، لگن یا ستون فقرات است که برخلاف قرمزیهای معمولی، با تغییر وضعیت بدن از بین نمیرود. غفلت از همین نشانه ساده، در بسیاری از موارد به زخمی عمیق منجر میشود که تا لایه عضله یا حتی استخوان پیش میرود.
پنج نشانهای که باید مراجعه را فوری کند
متخصصان زخم فهرست مشخصی از علائم هشدار ارائه میدهند که وجود هر یک از آنها نباید نادیده گرفته شود: افزایش ناگهانی درد یا تورم اطراف زخم، ترشح چرکی همراه با بوی نامطبوع، تب یا احساس ضعف عمومی، عدم کوچک شدن زخم پس از دو هفته مراقبت خانگی، و مشاهده بافت سیاه یا خاکستری …
