در حالي كه ال نينو مي تواند براي كشوري مانند ايران كه سال ها با خشكسالي و كاهش منابع آب دست وپنجه نرم كرده، نويد افزايش بارش و فرصتي براي ترميم بخشي از منابع آبي باشد، همين پديده در صورت بارش هاي شديد و كوتاه مدت مي تواند به تهديدي جدي براي شهرها و زيرساخت هاي فرسوده تبديل شود؛ به بيان ديگر، آنچه در يك سوي معادله «باران بيشتر» است، در سوي ديگر مي تواند «سيلاب بيشتر» باشد.همزماني هشدارهاي اقليمي درباره احتمال پاييز پربارش با تصاوير سيلاب هاي اخير نپال، يك پرسش جدي را پيش روي ايران گذاشته است: آيا كشور براي استفاده از فرصت بارش آماده است يا باران پيش از آنكه به ذخاير آب تبديل شود، به خسارت و بحران بدل خواهد شد؟
ال نينو چه مي گويد؟
احد وظيفه، رييس مركز ملي اقليم و مديريت بحران خشكسالي سازمان هواشناسي، پيش از اين درباره شرايط اقليمي پيش رو گفت بارش هاي ناشي از اثرگذاري ال نينو، به ويژه در نيمه دوم پاييز، مي تواند فراتر از نرمال باشد.او با اشاره به افزايش دماي آب هاي اقيانوس آرام توضيح داد كه تغييرات اين پهنه مي تواند الگوهاي جوي مناطق مختلف جهان را تغيير دهد. به گفته وظيفه، افزايش دو درجه اي يا بيشتر دماي اقيانوس نسبت به نرمال، «سوپر ال نينو» محسوب مي شود و مي تواند الگوهاي جوي كم سابقه اي ايجاد كند.با اين حال، وظيفه تأكيد كرد كه رابطه ال نينو و بارش ايران قطعي و يك به يك نيست. بررسي سوابق تاريخي نشان مي دهد در سال هاي ال نينو، بارش در خاورميانه و جنوب غرب آسيا معمولاً در محدوده نرمال يا بيشتر از نرمال قرار دارد؛ در مقابل، در سال هاي لانينا احتمال خشكسالي شديدتر افزايش مي يابد.
ال نينو به تنهايي كافي نيست
به گفته وظيفه، عوامل ديگري مانند پوشش برف سيبري، دماي اقيانوس هند و مسير توفان ها در اقيانوس اطلس نيز بر بارش ايران اثرگذارند و از چند ماه قبل نمي توان همه آنها را با دقت پيش بيني كرد. بنابراين، براي اظهارنظر قطعي تر درباره بارش پاييز بايد منتظر مشخص تر شدن اين عوامل ماند.با وجود اين، برخي شاخص هاي اقليمي نشان مي دهند بارش پاييز، به ويژه در نيمه دوم فصل، مي تواند نرمال يا فراتر از نرمال باشد.
براي پيش بيني سيلاب زود است
براي آمادگي نه …
