هرچند چنین انتقالی در نگاه اول دور از ذهن به نظر میرسد، اما از منظر فنی دلایل زیادی وجود دارد که نشان میدهد وینیسیوس میتواند همان مهرهای باشد که میکل آرتتا برای کامل کردن پازل تیمش به آن نیاز دارد.
بزرگترین نقطه قوت وینیسیوس، توانایی کمنظیر او در نبردهای تکبهتک است. او از معدود وینگرهای فوتبال جهان به شمار میرود که تقریبا در هر رویارویی با مدافع مستقیم خود میتواند تعادل بازی را بر هم بزند؛ یا از مدافع عبور کند، یا خطا بگیرد یا تیمش را صاحب کرنر کند. این ویژگی برای آرسنالی که در سالهای اخیر یکی از خطرناکترین تیمهای اروپا روی ضربات ایستگاهی بوده، اهمیت دوچندانی دارد. حضور وینیسیوس میتواند تعداد موقعیتهای حاصل از کرنر و ضربات آزاد را به شکل محسوسی افزایش دهد و یک سلاح هجومی جدید در اختیار آرتتا قرار دهد.
دلیل مهم دیگر، برطرف کردن یکی از بزرگترین مشکلات تاکتیکی آرسنال است. ساختار هجومی توپچیها بیش از حد به سمت راست وابسته است؛ جایی که همکاری بوکایو ساکا و مارتین اودگارد بخش عمده حملات تیم را شکل میدهد. آمارها نشان میدهد حدود ۴۲ درصد حملات آرسنال از جناح راست طراحی میشود، در حالی که سهم جناح چپ تنها ۳۲ درصد است. این عدم تعادل باعث شده حریفان با تمرکز روی مهار ساکا و اودگارد، بخش زیادی از قدرت هجومی آرسنال را خنثی کنند.
وینیسیوس میتواند این مشکل را بهطور طبیعی حل کند. او نیازی به سیستم پیچیده یا حمایت دائمی همتیمیها ندارد و به تنهایی قادر است در جناح چپ برتری عددی ایجاد کند. در چنین شرایطی، …
