ورود کریستیانو رونالدو به النصر، سپس جذب بازیکنانی مثل کریم بنزما، نیمار و انگولو کانته این تصور را ایجاد کرد که لیگ عربستان قرار است بازار فوتبال جهان را تسخیر کند. پول بیپایان صندوق سرمایهگذاری عمومی عربستان هم این تصور را تقویت میکرد.
اما حالا اتفاق جالبی در حال رخ دادن است؛ ستارهها هنوز دنبال دستمزدهای بزرگ هستند، اما مقصد مورد علاقه بخشی از آنها تغییر کرده: ترکیه. ماجرا فقط پول نیست. ترکیه چیزی را ارائه میدهد که عربستان نمیتواند بخرد؛ فوتبال اروپا.
برای بازیکنی که هنوز میخواهد در بالاترین سطح رقابت کند، پیراهن تیم ملی را از دست ندهد و ارزش برند شخصیاش را حفظ کند، بازی در گالاتاسرای، فنرباغچه، بشیکتاش یا ترابزوناسپور تفاوت بزرگی با حضور در یک لیگ منزویتر دارد. باشگاههای ترکیه در لیگ قهرمانان، لیگ اروپا و لیگ کنفرانس اروپا حضور دارند؛ یعنی بازیکن همچنان در ویترین اصلی فوتبال جهان باقی میماند و این دقیقا همان چیزی است که باعث شده ترکیه به رقیبی جدی برای عربستان تبدیل شود.
ویکتور اوسیمن نمونه روشنی از این تغییر است. او پیشنهادات سنگین عربستان را کنار گذاشت و ترجیح داد به گالاتاسرای برود تا فوتبال اروپا را ترک نکند. لروی سانه نیز پیشنهاد هنگفت الاتحاد را نادیده گرفت و راهی گالاتاسرای شد. روملو لوکاکو هم در ۳۳سالگی تصمیم گرفت به فنرباغچه بپیوندد؛ تصمیمی که نشان میدهد هنوز خودش را بازیکنی برای بالاترین سطح رقابت میداند. حتی دوشان ولاهوویچ که مورد توجه باشگاههایی مثل بارسلونا و اتلتیکومادرید قرار داشت، بشیکتاش را انتخاب کرد.
این اتفاقات یک پیام روشن دارند: ترکیه دیگر فقط مقصدی برای بازیکنان در حال افول نیست.
ورود صلاح؛ اتفاقی که همه چیز را تغییر داد
اگر انتقال اوسیمن و سانه یک نشانه بود، انتقال محمد صلاح به ترابزوناسپور را باید یک زنگ خطر جدی برای رقبا دانست. تا همین اواخر بازار ستارههای بزرگ ترکیه تقریبا در اختیار سه غول استانبول یعنی گالاتاسرای، فنرباغچه و بشیکتاش بود، اما صلاح تصمیم گرفت به ترابزون برود؛ باشگاهی خارج از استانبول و در ساحل دریای سیاه؛ تصمیمی که فقط فوتبالی نبود.
صلاح پس از سالها زندگی در …
