به گزارش جامجمآنلاین از خبرگزاری صدا و سیما؛
متن پیام به شرح ذیل است: به نام خدا با اندوهی که در واژه نمیگنجد و سوگی که از مرزهای سرزمینها فراتر میرود، اینجانب و همکارانم در معاونت برونمرزی صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، سوگوار سلیمان منصوریم؛ نقاشی که سرانجام در سرزمینی آرام گرفت که تمام عمر، آن را نه با رنگ و نور و سایه، که با جان خویش پاسداری کرده بود. امروز رنگی از پالت جهان کم شده، دستی که خاک را به خاطره بدل میکرد، آرام گرفته و چشمی که در هر ترک دیوار، در هر شاخه زیتون و در هر چین پیشانیای، فلسطین را میدید، پلک بر از تماشای این جهان بسته است. سلیمان منصور تنها نقاش فلسطین نبود؛ کاتب خاموش سرزمینی بود که تاریخش را بر سنگها، بر شانههای دورماندگان از وطن و در حافظه مادرانش نوشتهاند. او قلممو را همچون چراغی در شب برداشت و دوباره بر بوم، آنچه را که از جغرافیایش ربوده بودند، بنا کرد: روستاها را، خانهها را، راههای قدیمی را، قامتهای خمیده، اما نشکسته را و درختانی را که ریشههایشان از مرزها فرمان نمیبرند. او فلسطین را نقاشی نمیکرد؛ فلسطین را از زیر آوار فراموشی بیرون میکشید. در آثارش خاک فقط خاک نبود؛ حافظهای بود که نفس میکشید. زیتون فقط درخت نبود؛ شجرهنامه ملتی بود که هر شاخهاش به نامی، هر برگش به شهیدی و هر ریشهاش به هزار سال ایستادگی اتصال داشت. قدس در نگاه سلیمان منصور تنها شهری بر نقشه نبود؛ زخمی مقدس بود که بر پیشانی تاریخ نشسته و هنوز، در انتظار سپیدهای عادلانه، به افق مینگرد. سلیمان منصور، رنج فلسطین را به ابتذال اندوه نسپرد. او از درد، شکوه ساخت؛ از آوارگی، حافظه؛ از خاک، هویت؛ و از سکوت، …
