حسام خوشبین فر، مدیرعامل پتروشیمی امیرکبیر در یادداشتی نوشت: در ادبیات توسعه، صنایع بزرگ تنها با ظرفیت تولید یا حجم سرمایهگذاری سنجیده نمیشوند بلکه جایگاه واقعی آنها بر اساس میزان تأثیرشان بر آینده اقتصاد یک کشور تعیین میشود. از این منظر، صنعت پتروشیمی صرفاً حلقهای در زنجیره نفت و گاز نبوده و یکی از مهمترین موتورهای خلق ثروت، نوآوری، اشتغال و اقتدار اقتصادی به شمار میرود .
جهان در آستانه دگرگونی بزرگی قرار دارد. رقابت کشورها دیگر بر سر دسترسی به منابع خام نیست؛ بلکه بر سر تسلط بر زنجیرههای ارزش، فناوریهای پیشرفته، سرمایه انسانی و بازارهای جهانی است. هرچه سهم دانش در یک محصول بیشتر باشد، جایگاه آن در آینده اقتصاد نیز پررنگتر خواهد بود. برای کشوری مانند ایران، این تحول یک فرصت تاریخی محسوب میشود. منابع غنی نفت و گاز، موقعیت ممتاز جغرافیایی، زیرساختهای صنعتی و نیروی انسانی توانمند، سرمایههایی ارزشمند هستند؛ اما این سرمایهها زمانی به مزیت پایدار تبدیل میشوند که به تولید محصولات با ارزش افزوده بالا، توسعه فناوریهای نوین و شکلگیری برندهای معتبر جهانی بینجامند. صنعت پتروشیمی دقیقاً در همین نقطه معنا پیدا میکند .
مأموریت این صنعت تنها تبدیل خوراک به محصول نیست؛ بلکه تبدیل منابع طبیعی به دانش، دانش به فناوری، فناوری به ثروت و ثروت به توسعه پایدار است. هرچه این زنجیره کاملتر شود، اقتصاد ملی مقاومتر، اشتغال پایدارتر و قدرت رقابت کشور بیشتر خواهد شد. تجربه سالهای اخیر، از بحرانهای انرژی گرفته تا تنشهای ژئوپلیتیک، نشان داده اقتصادهای موفق، آنهایی هستند که زنجیره ارزش خود را در داخل کشور توسعه دادهاند .
صادرات مواد اولیه اگرچه درآمدزا است، اما آینده اقتصاد را تضمین نمیکند. آینده متعلق به کشورهایی است که محصولات پیچیدهتر، فناوریمحورتر و دانشبنیانتر تولید میکنند. در این مسیر، کارآفرینی نقشی تعیینکننده دارد. کارآفرینی امروز تنها به معنای ایجاد یک واحد تولیدی جدید نبوده و مفهوم شکلدهی یک اکوسیستم نوآوری را به خود گرفته است. همکاری میان صنعت، دانشگاه، شرکتهای دانشبنیان، استارتآپها، صندوقهای سرمایهگذاری و مراکز تحقیق و توسعه، همان شبکهای است که میتواند نسل جدید محصولات پتروشیمی، مواد پیشرفته و فناوریهای نو را وارد اقتصاد کشور …
