جام جم آنلاین – کابوس در فوتبال ایران از بین نمیرود بلکه از فصلی به فصل دیگر منتقل میشود. یکی از این کابوسها داشتن مجوز حرفهای است، چیزی که کنفدراسیون فوتبال آسیا و یا همان AFC بر اساس معیارهای مختلف میتواند به باشگاهها اعطا کند و یا اینکه سلب کند.
اکنون فوتبال ایران در شرایطی است که این خطر وجود دارد مجددا مجوز حرفهای از برخی باشگاهها سلب شود.
خطر اول: استقلال و پرسپولیس
استقلال و پرسپولیس با ادامه این روند میتوانند شرایط کامل برای از دست داد مجوز حرفهای را داشته باشند که قطعا این خبر بسیار بدی برای مدیران باشگاهها به خصوص استقلال خواهد بود. استقلال در این فصل نماینده ایران در لیگ نخبگان آسیا است.
مجوز حرفهای تنها یک مجوز اداری نیست بلکه مجموعهای از استانداردهای مالی، حقوقی، مدیریتی، زیرساختی و ورزشی است که کنفدراسیون فوتبال آسیا برای حضور باشگاهها در مسابقات قارهای تعیین کرده است. باشگاهی که نتواند بدهیهای خود را تعیین تکلیف کند، صورتهای مالی شفاف ارائه دهد، ساختار مدیریتی مشخص داشته باشد یا الزامات حقوقی را رعایت نکند ممکن است این مجوز را از دست بدهد. کار برای باشگاههای ایرانی هنگامی سخت میشود که بدانیم استقلال تجربه حذف از آسیا به دلیل از دست دادن مجوز حرفهای فوتبال را دارد، کابوسی که میتواند این فصل هم تکرار شود.
تغییرات مداوم مدیریتی، بدهیهای انباشته، پروندههای متعدد در فیفا، نبود درآمد پایدار و وابستگی به منابع دولتی باعث شده این دو باشگاه هر سال با استرس فراوان در انتظار تأیید مجوز حرفهای باشند. در واقع به جای آنکه رعایت استانداردها به یک رویه دائمی تبدیل شود هر بار در روزهای پایانی تلاش میشود با اقدامات مقطعی مشکلات برطرف شود. بازیکنان خارجی که پرونده شکایت از استقلال و پرسپولیس را به فیفا میبرند عامل جهشی برای نزدیک شدن سرخابیها به خطر از دست دادن مجوز حرفهای هستند.
ما همه میبازیم
فوتبال ایران تجربه تلخی از این ماجرا دارد. چند سال پیش استقلال و به دلیل رعایت نکردن برخی الزامات حرفهای از حضور در لیگ قهرمانان آسیا محروم شد. همانطور که در سطور پیشین بیان شد احتمال تکرار آن فاجعه وجود دارد. آن اتفاق ضربه بزرگی به اعتبار فوتبال ایران وارد کرد و شگفت آنکه احتمال تکرار آن میرود. میلیونها هوادار از تماشای تیم محبوب خود در معتبرترین تورنمنت باشگاهی قاره محروم شدند و باشگاهها نیز درآمدهای قابل توجه ناشی از حضور در آسیا از جمله پاداشهای مالی، حق پخش و فرصتهای تبلیغاتی را از دست دادند.
اکنون نیز نگرانیها دوباره افزایش یافته است. اگر ایرادهای مربوط به مجوز حرفهای استقلال برطرف نشود این باشگاه ممکن است بار دیگر فرصت حضور در آسیا را از دست بدهد. چنین اتفاقی پیامدهای اقتصادی و اعتباری گستردهای نیز خواهد داشت.
نکته قابل تأمل این است که بسیاری از باشگاههای منطقه طی سالهای اخیر با اصلاح ساختار مدیریتی و مالی خود توانستهاند استانداردهای حرفهای را به بخشی از فرهنگ سازمانی تبدیل کنند، اما در فوتبال ایران هنوز مدیریت کوتاهمدت و تصمیمهای مقطعی بر برنامهریزی بلندمدت غلبه دارد. تا زمانی که باشگاهها از نظر اقتصادی مستقل نشوند، صورتهای مالی شفاف ارائه نکنند و مدیران بر اساس برنامههای بلندمدت فعالیت نکنند، خطر از دست دادن مجوز حرفهای همچنان پابرجا خواهد بود. باختی دسته جمعی در فوتبال ایران در راه است. مدیران باشگاهها برای اصلاح درونی باشگاهها جهت از دست ندادن مجوز حرفهای نمیخواهند تکانی بخورند؟
