اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، از یک حمله مالی گسترده سخن گفته و هدف آن را قطع شریانهای اقتصادی ایران اعلام کرده است اما نکته قابل تامل اینجاست که همزمان با رونمایی واشنگتن از این بسته تحریمی، بخش قابل توجهی از تردیدها درباره امکان موفقیت آن نه از تهران، بلکه از داخل فضای سیاسی و رسانهای غرب و حتی از میان دیپلماتهای سابق آمریکا شنیده میشود.
در همانروزی که دولت ترامپ تلاش میکند تصویر یک عملیات اقتصادی تعیینکننده را بهنمایش بگذارد، نشریه معتبر فارنافرز مقالهای با عنوان صریح «فشار حداکثری بر ایران شکست خواهد خورد» منتشر کرده و استدلال کرده است که سیاست فشار حداکثری آمریکا علیه ایران به بنبست راهبردی رسیده است. از سوی دیگر، رویترز در ارزیابی خود از نخستینروز اجرای این طرح، عنوانی بسیار معنادار برای آن انتخاب کرده: «یورش اقتصادی آمریکا علیه ایران بهسختی از ساحل آمریکا خارج شد»؛ عبارتی که به فاصله میان هیاهوی سیاسی واشنگتن و آنچه عملا در بسته جدید تحریمی دیده میشود، اشاره دارد.
تحریمهای تازه اما ابزارهای قدیمی
مشکل اصلی دولت ترامپ این است که تحریم علیه ایران دیگر ابزار ناشناختهای نیست. اقتصاد ایران دهههاست با تحریمهای آمریکا مواجه است و طی این سالها تقریبا تمام بخشهای مهم اقتصاد کشور، از نفت و بانک گرفته تا کشتیرانی، پتروشیمی، فلزات، فناوری و شبکههای مالی، بارها هدف قرار گرفتهاند. بههمیندلیل، یکی از مهمترین اظهارات درباره بسته جدید، نه از سوی مقامات ایرانی بلکه از سوی آلن ایر، دیپلمات سابق آمریکایی و عضو پیشین تیم مذاکرهکننده هستهای واشنگتن مطرح شده است. ایر در گفتوگو با وبسایت «انپیآر» درباره ظرفیت تحریمهای جدید آمریکا گفته است که واشنگتن در سالهای گذشته «میوههای پایین، متوسط و بالای درخت و خود درخت» تحریمها را هدف قرار داده و دیگر تحریم جدید مؤثری باقی نمانده است. بنابراین، اگر تحریمهای قبلی با وجود فشارهای گسترده نتوانستهاند تهران را به پذیرش خواستههای واشنگتن وادار کنند، اضافهکردن چند دهفرد، شرکت و کشتی به فهرست سیاه لزوما بهمعنای تغییر نتیجه نیست. رویترز نیز در ارزیابی بسته جدید به همین محدودیت اشاره کرده است؛ واشنگتن نزدیک به ۶۰فرد، شرکت و کشتی مرتبط با شبکههای اقتصادی ایران …
