او همیشه حرفهای زیادی برای گفتن دارد. درباره تیم ملی، اینکه چرا فوتبالمان پسرفت داشته و باید چکار کنیم که به پیشرفت برسیم. به این بهانهها گفتوگویی با بیکزاده داشتیم...
شما سرمربی جوانان استقلال هستید و در فوتبال پایه کار میکنید. دوست داریم بدانیم نسل فعلی با نسل شما چه تفاوتی دارد؟
به نظر من شباهتها خیلی کم است. اختلاف هم زیاد است. سالهایی که من بازی میکردم، در یک تیم ناگهان ۶، ۷ بازیکن پدیده میشدند. مثلا یادم هست سالی که در فجرسپاسی بازی میکردم همزمان چند پدیده بسیار خوب داشتیم. امید روانخواه، غلامرضا رضایی و خیلی از بچههای دیگر. این فقط درباره یک تیم بود. بقیه تیمها هم بازیکنان جوان خوبی داشتند. الان وضعیت خیلی فرق کرده است. دو سال دیگر جوان خوب برای تیم ملی خواهیم داشت؟ من فکر میکنم خیلی کم. همین الان میگویند چرا تیم ملی جوانگرایی نمیکند. خب باشگاهها باید بازیکن جوان بسازند و در خدمت تیم ملی قراردهند نه اینکه تیم ملی بازیکن جوان بسازد. متأسفانه به ردههای آکادمی توجهی نمیشود. من یک مثال بزنم. مثلا ما سال گذشته از جوانان استقلال دو بازیکن به تیم بزرگسال دادیم. بازیکنانی که واقعا خواهان داشتند. باشگاههای لیگ برتری برای جذبشان نامه زده بودند. این بازیکنان سرمایه باشگاهها هستند. میتوانند در آینده برای استقلال درآمدزایی کنند. منتهی متأسفانه با این امکانات که نه در شان ماست و نه در شان باشگاههای دیگر.
شما کجا تمرین میکنید؟ از امکانات قاعدتا راضی نیستند.
ما در زمین مرغوبکار تمرین میکنیم. ۴ رده همان جا تمرین میکنند. واقعا امکانات در حد نام استقلال نیست. خود من میگویم در این یکی دو سالی که هستم، حداقل وظیفهام این است کارم را درست انجام بدهم و بتوانم چند بازیکن خوب بسازم. در استقلال ما هم دنبال نتیجه هستیم و پرورش بازیکن. پارسال بازیکن معرفی کردیم امسال هم باید این کار را کنیم ولی واقعیت امکانات در حد و اندازهای نیست که باید باشد.
در آکادمیهای خارجی معمولا خوابگاه و غذا هست و بازیکن مشکل مالی ندارد. میبینیم نتیجه هم میگیرند. فرق خیلی زیاد است...
دقیقا. ما الان خوابگاه داریم و غذا هم به بازیکن میدهیم ولی هزینه رفتوآمد چه؟ بازیکن از راه دور میآید. باید تاکسی بگیرد. بعضی …
