رئیس سوئیسی فوتبال جهان که در هفتههای اخیر بهدلیل جنجال بر سر طرح فروش حقوق جامجهانی با شدیدترین فشارها از زمان حضورش در راس فیفا مواجه شده، توانسته دستکم برای مدتی کوتاه جایگاه خود را حفظ کند. حمایت بخش مهمی از فوتبال آفریقا و آسیا، در کنار همراهی اعضای هیات مدیریتی فیفا، فعلا مانع از تبدیل بحران به یک کودتای مدیریتی شده است؛ هرچند در سوی دیگر، یوفا همچنان شمشیر را از رو بسته است. بحران از جایی جدی شد که طرح فروش حقوق برخی رقابتهای بزرگ فیفا به سرمایهگذاران مطرح شد؛ طرحی که با واکنش منفی شدید اتحادیه فوتبال اروپا مواجه شد. یوفا این اقدام را تلاشی برای تغییر ماهیت فوتبال و تصمیمگیریهای یکجانبه در ساختار فیفا دانست و حتی از احتمال تحریم جامجهانی و دیگر مسابقات تحت مدیریت این نهاد سخن گفت.
در نهایت فیفا از طرح فروش حقوق جامجهانی عقبنشینی کرد؛ اما این عقبنشینی بهتنهایی برای بازگرداندن اعتماد کافی نبود. اینفانتینو روز چهارشنبه در رباط، پایتخت مراکش، جلسهای اضطراری با مدیران ارشد فیفا برگزار کرد؛ نشستی که بیش از آنکه یک جلسه عادی مدیریتی باشد، به آزمونی برای بقای رئیس فیفا تبدیل شد.
خروجی جلسه برای اینفانتینو امیدوارکننده بود. ماتیس گرافستروم، دبیرکل فیفا، و اعضای هیات مدیریتی حاضر در نشست، حمایت کامل خود را از رئیس سازمان اعلام کردند و اینفانتینو نیز متقابلا از مدیریت فیفا حمایت کرد. این پیام در شرایط فعلی اهمیت زیادی داشت: دستکم در داخل ساختار اجرایی فیفا، هنوز نشانهای از فروپاشی جبهه حامیان رئیس دیده نمیشود.
فیفا در عین حال بابت اشتباهات رخداده عذرخواهی کرد و وعده داد که بررسیهای لازم انجام خواهد شد. با این حال، لحن سازمان در بخش دیگری از بیانیه تندتر بود. فیفا اعلام کرد پس از بسته شدن پرونده فروش حقوق جامجهانی، دیگر حمله به «یکپارچگی، اصول حکمرانی خوب» و رویههای رسمی خود را تحمل نخواهد کرد.
صفکشی مخالفان و موافقان.
اما شاید مهمترین بخش ماجرا، جایی خارج از ساختمان فیفا رقم میخورد؛ جایی که صفبندی کشورها و کنفدراسیونها در حال شکلگیری است.
یوفا همچنان علیه اینفانتینوست. اتحادیه فوتبال اروپا تاکید کرده که صرفا کنار گذاشتن طرح فروش حقوق مسابقات کافی نیست. یوفا خواهان تضمینهایی است که چنین اقداماتی دوباره اتفاق نخواهد افتاد و اعلام کرده اعتمادش به رهبری فیفا از بین رفته است. به همین دلیل، حتی عقبنشینی فیفا نیز باعث نشده تهدید به عدم مشارکت در مسابقات کنار گذاشته شود.
این موضع برای اینفانتینو بسیار خطرناک است چراکه فوتبال اروپا بخش بزرگی از قدرت اقتصادی، تجاری و ورزشی فوتبال جهان را در اختیار دارد. با این حال، مشکل مخالفان اینفانتینو این است که هنوز نتوانستهاند جبههای متحد در برابر او تشکیل دهند.
در آفریقا، داستان کاملا متفاوت است. کنفدراسیون فوتبال آفریقا بهصورت یکپارچه از بیانیه اینفانتینو و دبیرکل فیفا حمایت کرده است. پاتریس موتسهپه، رئیس CAF نیز بر ادامه همکاری نزدیک با فیفا تاکید کرده است. در آسیا نیز وضعیت برای اینفانتینو چندان بد نیست. بسیاری از فدراسیونها سکوت کردهاند و برخی کشورها، از جمله قطر، امارات، لبنان و کویت، همچنان از رئیس فیفا حمایت میکنند. عربستان سعودی، میزبان جامجهانی ۲۰۳۴، نیز تاکنون موضع علنی علیه او نگرفته است.
با این حال، همه در آسیا حامی اینفانتینو نیستند. علی بنالحسین، رئیس فدراسیون فوتبال اردن، صراحتا اعلام کرده که نه خودش و نه فدراسیون تحت مدیریتش در انتخابات آینده به اینفانتینو رای نخواهند داد. این اظهارات زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که او از تاخیر هشتماهه در پرداخت مطالبات مربوط به بازیکنان و کادر فنی اردن انتقاد کرده است.
حتی در اروپا نیز مخالفتها در حال گسترش است. چند فدراسیون نامههای حمایتی خود از انتخاب مجدد اینفانتینو را پس گرفتهاند و گفته میشود اتحادیه فوتبال انگلیس نیز در میان آنها قرار دارد. لورا مکآلیستر، نایبرئیس یوفا، نیز تاکید کرده مخالفان برای مقابله جدی با اینفانتینو به یک نامزد واحد نیاز دارند. با این حال، هنوز چنین رهبری شکل نگرفته است.
کار سخت اینفانتینو
در نهایت، شاید بزرگترین تهدید برای اینفانتینو نه یک رای عدم اعتماد فوری بلکه فرسایش تدریجی اعتبار او باشد. FIFPro، اتحادیه جهانی بازیکنان حرفهای فوتبال، او را به سوءاستفاده از اختیارات ریاست متهم کرده و خواستار اصلاحات شده است. یوفا نیز همچنان موضع خود را تغییر نداده و مخالفان در برخی کشورهای اروپایی در حال افزایشند.
با این حال، تا این لحظه کفه ترازو هنوز به سود اینفانتینو است. او در ساختار مدیریتی فیفا حمایت دارد، آفریقا پشتسر او ایستاده، بخش مهمی از آسیا همچنان مخالفش نشده و مخالفان اروپایی نیز هنوز به یک نامزد واحد نرسیدهاند.
بنابراین، رئیس ۵۶ ساله فیفا احتمالا تا انتخابات مارس ۲۰۲۷ در قدرت باقی خواهد ماند، اما اگر قرار باشد اینفانتینو در آن انتخابات برای یک دوره دیگر بجنگد، رقابت دیگر شبیه انتخاباتهای قبلی نخواهد بود. اینبار او باید نه فقط برای حفظ صندلی ریاست بلکه برای بازگرداندن اعتماد بخشی از فوتبال جهان مبارزه کند.
اتهام جدید به رئیس فیفا
در این میان، ماجرای دیگری نیز به بحران رنگ و بوی سیاسی داده است: فینال جامجهانی ۲۰۳۰. مراکش که یکی از حامیان اصلی اینفانتینو بهشمار میرود، قرار است همراه اسپانیا و پرتغال میزبان این مسابقات باشد. در این میان روزنامه انگلیسی تایمز با انتشار گزارشی، مدعی شد که اینفانتینو به مراکش وعده داده فینال جامجهانی بهجای ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، در ورزشگاه جدید حسن دوم کازابلانکا برگزار شود؛ اقدامی که گفته میشود میتواند در ازای حمایت فدراسیون فوتبال مراکش از رئیس فیفا باشد. فیفا، اما این ادعا را «نادرست و گمراهکننده» خوانده و گفته تصمیم درباره محل برگزاری فینال در زمان مناسب اتخاذ خواهد شد. این خبر اگرچه هنوز در حد شایعه در رسانهها منتشر شده، اما واکنشهایی به همراه داشته است. در همین راستا، لوئیس روبیالس، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال اسپانیا در مصاحبهای تند با روزنامه مارکا، خواستار انصراف اسپانیا از میزبانی جامجهانی ۲۰۳۰ در صورت عدم دریافت میزبانی فینال جامجهانی شد.
