عباس سنجری، گزارشگر پیشکسوت رادیو ایران، در گفتوگویی به بیان تجربهها، چالشها و مهارتهای لازم برای موفقیت در این حرفه پرداخت. رادیو؛ هنر «خلق تصویر بدون تصویر»
سنجری با اشاره به نحوه حفظ تعادل میان سرعت عمل و آرامش در شرایط بحرانی، رادیو را رسانهای دانست که بر پایه تصویرسازی ذهنی مخاطب شکل میگیرد.
پیشکسوت رادیو ایران تأکید کرد: گزارشگر موفق با صدای محیط، روایت دقیق و اعتمادسازی، شنونده را به قلب رویداد میبرد.
او گفت: «صدای محیط، مهمترین ابزار گزارشگر برای بازآفرینی صحنه است. اگر گزارشگر بتواند توصیفی دقیق، همراه با صدای واقعی مردم و محیط ارائه کند، شنونده احساس میکند در متن حادثه حضور دارد.»
به گفته این گزارشگر باسابقه، اگرچه فناوریهای نوین سرعت انتقال اطلاعات را افزایش دادهاند، اما همچنان تسلط، آمادگی همیشگی و روایت دقیق، مهمترین سرمایه یک گزارشگر حرفهای است. لحن؛ عامل اصلی اعتماد مخاطب
عباس سنجری در ادامه با اشاره به تفاوت روایت رویدادهای تلخ و شاد، تأکید کرد که لحن گزارشگر نقش تعیینکنندهای در باورپذیری خبر دارد.
وی اظهار کرد: «شنونده، لحن گزارشگر را معیار قضاوت خود قرار میدهد. گزارشگر باید همزمان نویسنده، گوینده و حتی صدابردار باشد. ترکیب صحیح لحن با صدای محیط، به گزارش جان میبخشد و ارتباط عاطفی مخاطب را حفظ میکند.» سختترین بخش گزارشگری چیست؟
این پیشکسوت رادیو، ارتباط مستقیم با اقشار مختلف جامعه را یکی از دشوارترین بخشهای حرفه گزارشگری دانست و گفت موفقیت در این مسیر تنها با احترام، خلاقیت و ایجاد اعتماد امکانپذیر است.
وقتی تصویر وجود ندارد، صدا همهچیز را میسازد؛ عباس سنجری از راز ماندگاری گزارشگران رادیو پرده برداشت.
او در توصیف ویژگیهای یک گزارشگر موفق افزود: «گزارشگر باید اطلاعاتی به وسعت اقیانوس و عمقی به اندازه یک وجب داشته باشد؛ یعنی از موضوعات مختلف آگاهی داشته باشد و بتواند در کوتاهترین زمان، ارتباط مؤثری با مردم برقرار کند.» توصیه به نسل جوان
سنجری در پایان به علاقهمندان حوزه رسانه توصیه کرد پیش از ورود به حرفه گزارشگری، با تحقیق، مطالعه و شناخت تواناییهای خود قدم بردارند.
به گفته او، علاقه، انرژی مثبت، پشتکار و تجربهاندوزی، مهمترین عواملی هستند که میتوانند دشواریهای این حرفه را به تجربههایی ارزشمند و ماندگار تبدیل کنند.
