شروع مسابقه آن چیزی نبود که دختران ایران میخواستند. اندونزی ست نخست را ۲۵ بر ۱۹ از آن خود کرد، اما واکنش ایران در ادامه، نشانهای از تیمی بود که برای چیزی بیشتر از یک حضور معمولی در رقابتها به میدان آمده است. شاگردان لی دو هی در ست دوم با نتیجه ۲۵ بر ۱۶ پیروز شدند و در ست سوم، با نمایش مقتدرانه ۲۵ بر ۱۲ کار را به سود خود تغییر دادند. ست چهارم نیز با برتری ۲۵ بر ۱۷ ایران تمام شد تا یک پیروزی تاریخی ثبت شود.
در این میان، الهه پورصالح یکی از ستارههای اصلی میدان بود. قطر پاسور تیم ملی ایران با کسب ۲۹ امتیاز، امتیازآورترین بازیکن مسابقه شد و سهم بزرگی در این صعود تاریخی داشت.
اما ارزش این پیروزی فقط در اعداد و نتیجه خلاصه نمیشود. تصاویر بازیکنان ایران پس از سوت پایان، شاید گویاتر از هر آماری باشد؛ اشک، لبخند و آغوشهایی که نشان میداد پشت این چند ست، ماهها و سالها تلاش و انتظار قرار داشته است. این همان لحظهای بود که یک نسل، بخشی از سقف قدیمی والیبال زنان ایران را کنار زد.
این موفقیت البته اتفاقی ناگهانی نیست. فدراسیون والیبال از سال ۱۴۰۳ پروژه توسعه والیبال زنان را با هدف حضور در جمع چهار تیم برتر آسیا در سال ۲۰۲۶ آغاز کرد. جذب لی دو هی، مربی کرهای، تغییر در برنامهریزی و سرمایهگذاری بیشتر روی تیم ملی بخشی از این مسیر بود. نتیجه این تغییر رویکرد را میتوان در رتبه جهانی ایران …
