سپاهانی‌ها برای لیگ جدید سفره پهن کردند +عکس

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  اندیشه معاصر ؛ حرکت شجاع خلیل‌زاده پس از به ثمر رسیدن گل دوم تراکتور مقابل سپاهان، به یکی از سوژه‌های مورد بحث در فضای هواداری سپاهان تبدیل شده و انتقادهای زیادی را به دنبال داشته است. مدافع تراکتور پس از گلزنی تیمش شادی‌ای انجام داد که با واکنش منفی هواداران سپاهان مواجه شد و حالا برخی از آنها خواستار پیگیری این موضوع از سوی باشگاه خود شده‌اند.

در همین راستا تعدادی از هواداران سپاهان امروز با مراجعه به باشگاه، خواستار شکایت رسمی از خلیل‌زاده شده‌اند و از مسئولان این باشگاه درخواست کرده‌اند نسبت به حرکت این بازیکن واکنش نشان دهند و موضوع را از طریق مراجع انضباطی پیگیری کنند.

از سوی دیگر کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال نیز در انتظار مشخص شدن موضع باشگاه سپاهان و در صورت ارائه شکایت رسمی، بررسی این موضوع است تا درباره تخلف احتمالی مدافع تراکتور تصمیم‌گیری شود. در صورتی که شکایت باشگاه سپاهان به صورت رسمی ثبت شود، رفتار خلیل‌زاده پس از گل می‌تواند در کمیته انضباطی مورد بررسی قرار گیرد.

با توجه به حواشی ایجادشده پس از این دیدار، باید منتظر ماند و دید باشگاه سپاهان در نهایت شکایت خود از مدافع تراکتور را ثبت خواهد کرد یا خیر و کمیته انضباطی نیز چه تصمیمی درباره این اتفاق خواهد گرفت.

به گزارش ایران ورزشی، پرونده سهمیه لیگ قهرمانان آسیا ۲ حالا ظاهراً به پایان رسیده است؛ گل‌گهر در قرعه‌کشی این رقابت‌ها شرکت کرد و به عنوان نماینده ایران شناخته شد، اما آنچه در این میان نباید به فراموشی سپرده شود، نحوه رسیدن فوتبال ایران به این نقطه است. فدراسیون فوتبال در سکوت خبری، اشتباهی را که خودش آغازگر آن بود پشت سر گذاشت و حالا ترجیح داده درباره یکی از عجیب‌ترین تصمیمات مدیریتی ماه‌های اخیر توضیح بیشتری ندهد. ابتدا قرار بود نماینده ایران در یک تورنمنت سه‌جانبه میان چادرملو، گل‌گهر و پرسپولیس مشخص شود، اما بعدتر مشخص شد فدراسیون پیش از برگزاری این مسابقات، نام گل‌گهر را به عنوان نماینده ایران به AFC معرفی کرده است؛ اتفاقی که عملاً کل آن فرایند را زیر سؤال برد.

در نهایت، آن تورنمنت هیچ نقشی در تعیین نماینده ایران پیدا نکرد. رأی استیناف دیدار جنجالی گل‌گهر و چادرملو نیز با نتیجه سه بر صفر به سود گل‌گهر صادر شد و با تغییر وضعیت جدول، این تیم در جایگاهی قرار گرفت که سهمیه آسیایی را کسب کند. به این ترتیب، مسابقاتی که قرار بود تکلیف نماینده ایران را روشن کند، عملاً به حاشیه‌ای بزرگ در پرونده‌ای تبدیل شد که از ابتدا با یک اشتباه مدیریتی شکل گرفته بود.

مسأله البته شایستگی گل‌گهر نیست. این تیم می‌تواند نماینده‌ای شایسته برای فوتبال ایران در آسیا باشد و کسی نمی‌تواند توانایی‌های فنی آن را زیر سؤال ببرد. مسأله، نحوه مدیریت پرونده و اتفاقاتی است که پیش از رسیدن گل‌گهر به این سهمیه رخ داد. اگر قرار بود در نهایت جدول لیگ و رأی کمیته استیناف تعیین‌کننده باشد، اساساً برگزاری آن تورنمنت سه‌جانبه چه ضرورتی داشت و چرا فدراسیون از ابتدا نام یک باشگاه را به AFC ارسال کرد؟ در مقطعی حتی معاون اول رئیس‌جمهور و وزیر ورزش و جوانان نیز پیگیر این پرونده شدند و انتظار می‌رفت موضوع تا رسیدن به یک پاسخ روشن دنبال شود. حالا اما با مشخص شدن نماینده ایران و برگزاری قرعه‌کشی، به نظر می‌رسد همه‌چیز به سکوت سپرده شده است؛ گویی نه اشتباهی رخ داده، نه تورنمنتی برگزار شده و نه باشگاهی در این فرایند متضرر شده است.

چادرملو در این ماجرا حداقل حق داشت بداند چرا مسیری که فدراسیون برای تعیین نماینده ایران طراحی کرد، در نهایت هیچ اثری در تصمیم نهایی نداشت. اگر فدراسیون معتقد است تمام اقداماتش قانونی و درست بوده، پاسخ دادن به همین سؤال‌ها دشوار نیست. اما سکوت، نمی‌تواند اشتباه اولیه را پاک کند. گل‌گهر حالا نماینده ایران است و باید از این تیم حمایت کرد، اما حمایت از نماینده جدید نباید به معنای فراموش کردن یک فاجعه مدیریتی باشد؛ پرونده‌ای که با یک معرفی اشتباه آغاز شد، فوتبال ایران را درگیر یک تورنمنت بی‌حاصل کرد و در نهایت بدون آنکه نتیجه آن تورنمنت تعیین‌کننده باشد، با سکوت فدراسیون به پایان رسید.

انتهای پیام/

به گزارش برنا، تراکتور برای شروع فصل جدید، راهی را انتخاب کرده که شاید ساده به نظر برسد، اما تکرار آن در فوتبال چندان ساده نیست؛ دو بازی، دو برد، چهار گل زده و هیچ گل خورده‌ای. مهم‌تر از اعداد، کیفیت رقبای این تیم است. تراکتور ابتدا پیکان را در تبریز با دو گل شهریار مغانلو شکست داد و چند روز بعد، در یکی از حساس‌ترین مسابقات هفته دوم، سپاهان را در نقش‌جهان با دبل امیرحسین حسین‌زاده از پیش رو برداشت.

برد مقابل پیکان را می‌شد یک شروع خوب برای جواد نکونام دانست؛ اما پیروزی در اصفهان داستان متفاوتی دارد. تراکتور در خانه یکی از مدعیان لیگ بازی کرد و در شرایطی که مسابقه تا دقایق پایانی بدون گل دنبال می‌شد، با دو ضربه حسین‌زاده در فاصله کوتاهی کار را تمام کرد. گل نخست در دقیقه ۸۳ به ثمر رسید و گل دوم نیز در وقت‌های تلف‌شده ثبت شد تا تراکتور با یک برد بزرگ از نقش‌جهان خارج شود.

این‌جاست که نخستین سوال جدی درباره تراکتور شکل می‌گیرد، آیا با یک شروع خوب روبه‌رو هستیم یا تیم نکونام واقعا ظرفیت تکرار موفقیت فصل گذشته را دارد؟

گرچه برای پاسخ به این پرسش هنوز زود است، اما نشانه‌ها امیدوارکننده‌ هستند. تراکتور تنها به یک روش گلزنی وابسته نمانده است. در هفته نخست، شهریار مغانلو نقش اول خط حمله بود و با دو گل، شروع لیگ را برای تیمش ساخت؛ در هفته دوم نیز حسین‌زاده درخشید و با دو گل، سرنوشت یکی از مهم‌ترین بازی‌های فصل را تغییر داد.

این تنوع در گلزنان می‌تواند یکی از مهم‌ترین نقاط قوت تراکتور باشد. تیمی که برای قهرمانی می‌جنگد، نمی‌تواند تمام بار هجومی خود را روی یک بازیکن بگذارد. اگر مغانلو در هفته نخست تعیین‌کننده بود و حسین‌زاده در هفته دوم، این یعنی تراکتور حداقل در شروع فصل گزینه‌های مختلفی برای ضربه زدن به حریفان دارد.

در کنار خط حمله، عملکرد دفاعی هم توجه‌برانگیز است. تراکتور در دو مسابقه ابتدایی هنوز دروازه‌اش را باز شده ندیده و این موضوع برای تیمی که هدفش حضور در کورس قهرمانی است، اهمیت زیادی دارد. در بازی با سپاهان نیز علیرضا بیرانوند یکی از چهره‌های مهم تیمش بود و تراکتور توانست فشارهای حریف را تا پایان مسابقه کنترل کند.

نکته مهم دیگر، شرایط تراکتور در همین بازی بزرگ است. این تیم پیش از مسابقه سپاهان با غیبت مهدی ترابی و مهدی هاشم‌نژاد مواجه بود؛ دو بازیکنی که می‌توانستند در فاز هجومی برای تراکتور تاثیرگذار باشند. با این حال، تیم نکونام توانست بدون آن‌ها هم به نتیجه برسد و این مسئله می‌تواند نشانه‌ای از عمق ترکیب تیم تبریزی باشد.

از طرف دیگر، نباید از نقش جواد نکونام غافل شد. او پس از یک دوره دوری از لیگ برتر، بازگشت خود را با دو پیروزی آغاز کرده و حالا خیلی زود در قامت مربی تیمی ظاهر شده که انتظارات از آن بسیار بالاست. نکونام هنوز در ابتدای مسیر قرار دارد و حتی پس از برد مقابل سپاهان نیز تاکید شده که تراکتور هنوز به سطح مورد انتظار او نرسیده است؛ همین موضوع شاید از همه چیز مهم‌تر باشد. تیمی که با وجود نرسیدن به سقف آمادگی، دو بازی را برده و گل هم نخورده، می‌تواند در صورت پیشرفت فنی، خطرناک‌تر از این هم بشود.

البته ۶ امتیاز ابتدایی به تنهایی برای صدور حکم قهرمانی کافی نیست. فصل طولانی است و تراکتور باید در هفته‌های آینده ثابت کند که این شروع قدرتمند، حاصل فرم مقطعی این تیم نبوده است. مصدومیت‌ها، فشردگی مسابقات، فشار لیگ نخبگان آسیا و رویارویی با سایر مدعیان، آزمون‌های سخت‌تری را پیش روی تیم نکونام قرار خواهد داد.

با این حال، تراکتور فعلا همان چیزی را به هوادارانش داده که یک مدعی قهرمانی باید در شروع فصل ارائه کند برد، ثبات دفاعی و ستاره‌هایی که در لحظه تعیین‌کننده ظاهر می‌شوند.

دو هفته از لیگ گذشته و هنوز برای قضاوت نهایی زود است؛ اما یک واقعیت را نمی‌توان نادیده گرفت تراکتور خیلی زودتر از آنچه انتظار می‌رفت، برای مدعیان خط و نشان کشیده است.

گزارش: ترنم کشاورز

انتهای پیام/

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ سپاهان هنوز در هفته دوم لیگ برتر است، اما برای زردپوشان اصفهانی یک آمار آن‌قدر سنگین و نگران‌کننده شکل گرفته که دیگر نمی‌توان آن را به «شروع فصل» یا «یک شب بد» نسبت داد؛ سپاهان در بازی‌های بزرگ امتیاز نمی‌گیرد و این بار هم تراکتور، در خانه، آنها را مقهور کرد و دست خالی گذاشت. نبرد سپاهان و تراکتور برای شاگردان محرم نویدکیا فقط یک مسابقه ۳ ‌امتیازی نبود. سپاهان آمده بود تا کابوس شکست‌های متوالی مقابل مدعیان را تمام کند؛ اما نه‌تنها این اتفاق رخ نداد، بلکه شکست برابر تراکتور نشان داد مشکل عمیق‌تر از یک نتیجه و یک مسابقه است.

طلایی‌پوشان از ابتدای فصل گذشته تاکنون با هدایت محرم نویدکیا در ۶ بازی بزرگ مقابل ۳ رقیب مستقیم خود، تراکتور، پرسپولیس و استقلال، ۶ بار شکست خورده‌اند. ۳ شکست برابر تراکتور، ۲ شکست مقابل پرسپولیس و یک شکست برابر استقلال؛ حاصل؟ صفر امتیاز، ۳ گل زده و ۱۰ گل خورده. اگر ۲ شکست مهم آسیایی را هم به این مجموعه اضافه کنیم، سپاهان در ۸ مسابقه بزرگ، حتی یک امتیاز هم به دست نیاورده. این دیگر زنگ خطر نیست؛ وضعیت قرمز است.

محرم و معمای بازی‌های بزرگ

نویدکیا در سپاهان تیمی در اختیار دارد که از نظر کیفیت نفرات، امکانات، بودجه و انتظارات هواداران، قرار نیست مقابل رقبای بزرگ فقط برای «خوب بازی کردن» وارد زمین شود. سپاهان باید این مسابقات را ببرد؛ یا دست‌کم در آنها امتیاز بگیرد. اما روند نتایج نشان می‌دهد تیم محرم در مهم‌ترین بزنگاه‌ها، دقیقا همان جایی که باید شخصیت یک مدعی قهرمانی را نشان دهد، عقب می‌نشیند.

مشکل فقط شکست نیست؛ ناتوانی در تغییر جریان مسابقه است. سپاهان در بازی‌های بزرگ بارها درگیر سناریویی شده که حریف برتری را به دست آورده و تیم نویدکیا نتوانسته پاسخ مناسبی برای آن پیدا کند. وقتی چنین اتفاقی در یک یا دو مسابقه رخ می‌دهد، می‌توان از بدشانسی، اشتباه فردی یا شرایط مسابقه حرف زد؛ اما وقتی این الگو تکرار می‌شود، دیگر باید سراغ مربی و ساختار فنی تیم رفت. محرم باید پاسخ بدهد که چرا تیمش در بازی‌هایی که بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌های تاکتیکی، مدیریت فشار و تغییر جریان مسابقه نیاز دارد، چنین شکننده ظاهر می‌شود؟ تیمی که مدعی قهرمانی است، نمی‌تواند بزرگ‌ترین امتیازات فصل را به رقبا حراج کند.

حسینی بازنده ابدی

اما داستان عجیب‌تر می‌شود وقتی بدانیم دروازه‌بان سپاهان در این ۶ مسابقه بزرگ، در ۶ دیدار سیدحسین حسینی بوده! حسینی با سابقه سال‌ها حضور در استقلال، کاپیتانی، حضور در تیم ملی و تجربه جام جهانی، به سپاهان آمد تا یکی از نقاط قوت این تیم باشد؛ یک دروازه‌بان باتجربه که قرار بود در نبردهای بزرگ، پشتوانه تیمش باشد. این فاجعه البته منحصر به سپاهان نیست. حسینی اساسا همیشه یک بازنده بزرگ بوده؛ این حقیقتی تلخ است که آمار آن را فریاد می زند. حسینی در دوران حضورش در استقلال و سپاهان در ۴۵ مسابقه بزرگ، ۳۷ شکست، ۵ برد و ۳ مساوی داشته؛ آماری که برای یک دروازه‌بان با این میزان تجربه، به‌شدت سنگین و قابل تأمل است.

حتی دربی تهران نیز برای حسینی تبدیل به یک نقطه تاریک در کارنامه‌اش شد؛ او در دوران طولانی حضورش در استقلال نتوانست طعم پیروزی در دربی را بچشد. این روند بعد از انتقال به سپاهان نیز متوقف نشد و او مقابل پرسپولیس هم شکست را تجربه کرد؛ حتی فصل گذشته در دو بازی برابر سرخ‌پوشان، دبل کرد و دو بار بازنده شد.

طعنه آمیز است که گلری اینچنین بازنده در همه نبردهای بزرگ اینهمه سال پیراهن یکی از بزرگترین باشگاه های ایران را بر تن کرده، کاپیتان تیم شده، به تیم ملی رسیده و حتی در جام جهانی بازی کرده و در قامت یک قهرمان به سپاهان پیوسته!

اینجا البته قرار نیست تمام شکست‌های یک تیم را به حساب دروازه‌بان گذاشت. اما سؤال اینجاست: وقتی شما هزینه می کنید و یک گلر باتجربه و گرانقمیت را می خرید، قرار است یک دروازه‌بان باتجربه در مسابقات بزرگ تفاوت ایجاد کند، اما آیا حسینی چنین تفاوتی ایجاد کرده؟ پاسخ آمار، حداقل تاکنون، چندان امیدوارکننده نیست.

حراج امتیاز

سپاهان برای قهرمانی ساخته شده، نه برای اینکه در مسابقات بزرگ، امتیازاتش را به رقبا تعارف کند. محرم نویدکیا و سیدحسین حسینی هر دو با یک مأموریت مشخص به سپاهان آمده‌اند؛ یکی باید مغز متفکر تیم باشد و دیگری آخرین سد مقابل حملات حریفان. اما وقتی تیم در بزرگ‌ترین مسابقات فصل شکست می‌خورد و دروازه‌بانش هم در چنین بازی‌هایی کارنامه‌ای سنگین دارد، طبیعی است که عملکرد هر دو زیر ذره‌بین برود.

این سپاهان، حداقل در بازی‌های بزرگ، هنوز نشانی از یک مدعی مقتدر ندارد. محرم باید فکری به حال معمای بازی‌های بزرگ کند و حسینی هم باید نشان دهد چرا قرار بوده ناجی سپاهان در شب‌های سخت باشد. وگرنه این روند، از همین هفته‌های ابتدایی، می‌تواند هزینه‌ای بسیار بزرگ برای سپاهان داشته باشد. چون در لیگ برتر، قهرمانی فقط با بردن تیم‌های پایین جدول به دست نمی‌آید؛ جام را معمولا تیمی می‌برد که در بازی‌های بزرگ، امتیازهای بزرگ را جمع کند.

253 258

کد مطلب 2262654

به گزارش تابناک، جدول لیگ‌برتر در پایان هفتۀ دوم با صدرنشینی پرسپولیس به روز شد.