داستان رویارویی محمد مایلیکهن و علی دایی در سال ۸۹ نیز به قوت خود باقی بود و طرفین گاهی اوقات با مصاحبههای تند به مصاف یکدیگر میرفتند.
در همین رابطه مایلیکهن روز ۲۰ مرداد ۱۳۸۹ مصاحبهای خاص و خبرساز انجام داد که در خبرورزشی نیز منتشر شد: از شکایت علی دایی هیچ واهمهای ندارم و تا روزی که جان در بدنم باشد، انتقاداتم را بیان میکنم. جالب اینجاست که ایشان میگوید بعد از شکست خانگی مقابل عربستان در پیکارهای انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰ خودش از تیم ملی رفت اما محمد مایلیکهن در پاییز سال ۱۳۷۶ اخراج شده است! (توضیح خبرورزشی: هر دو مربی فوق طی سالهای ۷۶ و ۸۸ از تیم ملی برکنار شدند) این آقا مدعی شده بعد از بازیهای درخشان تیم ملی در رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰ تیمهای بزرگی به او پیشنهاد سرمربیگری دادند. من شنیدم بایرن مونیخ، بارسلونا و رئال مادرید او را میخواستند! آنها حتی حاضر بودند از کمپانی علی دایی لباس هم بخرند اما چون ایشان مدرک سرمربیگری نداشت، قضیه عقد قرارداد با او منتفی شد! افتخار میکنم در انتخابات سال ۸۴ و ۸۸ به دکتر احمدینژاد رای دادم. من در میان آن همه کاندیدای نامدار تنها ورزشکاری بودم که به ایشان رای دادم چون میشناختمش و میدانستم از خدمت به مردم دریغ ندارد! علی دایی ملاقات من با آقای احمدینژاد را چماق کرده و مدام انتقاد میکند اما خودش هم نزد آقایان محسنی اژهای، وزیر وقت اطلاعات و آیتالله شاهرودی رئیس وقت قوه قضاییه رفت. با شکایت دایی، من ۳۰۰هزار تومان جریمه نقدی و یک سال هم ممنوعالمصاحبه شدم. سازمان تربیت بدنی بارها درخواست کرد این پول را بدهم ولی گفتم نمیدهم و به زندان میروم! بالاخره هم دیدید که سازمان این پول را از حقوقم کم کرد. جریمه نقدی بابت شکایت ایشان حتی پول پفک نوههایم هم نمیشود. باور کنید اگر علی دایی دوباره حرف بزند، پاسخهای مستند و مستدلی برایش دارم و حرفهایی میزنم که هنوز نشنیدهاید!
بیشتر بخوانید: علی دایی: برخلاف بعضیها بن شهروند به بوقچیها نمیدهم/ چرا برنمیگردید به همان آموزشوپرورش!؟
