باشگاههای ایرانی دیگر نباید برای هیچ بازیکنی، حتی ستارههای نامدار، فرش قرمز پهن کنند. فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری به بازیکنانی نیاز دارد که با دل و جان پیراهن تیمشان را بخواهند.
پایان همکاری باشگاه استقلال با رامین رضاییان، شاید مهمتر از یک جدایی ساده باشد؛ شاید آغاز پایان دورانی باشد که باشگاهها برای بازیکنان ناز میکشیدند.
دیگر قرار نیست باشگاههای ایرانی با این مشکلاتی که در فوتبال ما وجود دارد، برای جذب یا حفظ هر بازیکنی، شأن خود را هزینه کنند.
استقلال با پایان همکاری با رامین رضاییان (اینجا بخوانید) دستکم یک پیام روشن صادر کرد؛ هیچ بازیکنی بزرگتر از باشگاه نیست.
رامین رضاییان در ۳۶ سالگی حق دارد هر تصمیمی برای آینده فوتبالش بگیرد اما باشگاه هم حق دارد وقتی بازیکنی شرایطش را نمیپذیرد، بدون منتکشی، بدون التماس و بدون فرش قرمز، پرونده …
