
خورخه مسی، پدر لیونل مسی، جمعهشب در شهر روساریو و در ۶۸ سالگی، پس از سالها مبارزه با بیماری درگذشت.
خورخه یکی از اصلیترین عوامل پشت موفقیتهای فوقالعاده پسرش، لیونل، بود و پس از درگذشت او، پیامهای تسلیت و ادای احترام بسیاری منتشر شد. بارسلونا مراتب تسلیت خود را ابراز کرد و نیوولز اولد بویز، باشگاه محبوب خورخه، نیز از اندوه و سوگ عمیق خود سخن گفت.
خورخه که پیشتر در یک کارخانه فولاد کار میکرد، بعدها نقشی بسیار مهم در شکلگیری یکی از بزرگترین دورانهای حرفهای تاریخ فوتبال ایفا کرد. او لئو، کوچکترین فرزند از میان سه پسرش و برادر بزرگتر ماریا سول، را از ششسالگی به نیوولز اولد بویز برد تا فوتبالش را در این باشگاه آغاز کند.
استعداد فوقالعاده ستاره آینده فوتبال از همان ابتدا کاملاً آشکار بود، اما مسی از کمبود هورمون رشد رنج میبرد؛ مشکلی که میتوانست پیش از آنکه دوران حرفهای او حتی آغاز شود، به پایان رویای فوتبالیاش منجر شود.
وقتی نیوولز پرداخت هزینههای درمان او را متوقف کرد، خورخه متوجه شد که باید کاری انجام دهد. او بارسلونا را متقاعد کرد که پسرش را مورد آزمایش قرار دهد و در سپتامبر ۲۰۰۱، زمانی که لیونل ۱۴ ساله بود، او را برای حضور در یک دوره آزمایشی دو هفتهای در باشگاه کاتالان همراهی کرد.
کارلس رکساچ، مدیر وقت بارسلونا، از استعداد مسی متقاعد شده بود و تواناییهای لئو برای او کاملاً آشکار بود. با این حال، بارسلونا در آن مقطع با مشکلات مالی جدی روبهرو بود و دیگر مدیران باشگاه درباره اینکه آیا جذب مسی با توجه به هزینهای که در آن زمان مبلغی قابل توجه محسوب میشد، ارزش دارد یا نه، تردید داشتند.
خورخه که همچنان نگران هزینههای درمان هورمون رشد پسرش بود و باید این هزینهها را تأمین میکرد، بررسی گزینههای دیگر را آغاز کرد. او پیشتر از سوی ریورپلاته، یکی از غولهای فوتبال آرژانتین، جواب رد گرفته بود، اما رئال مادرید و اتلتیکومادرید نیز به جذب مسی علاقهمند شده بودند.
در جلسهای که حالا به یکی از داستانهای افسانهای فوتبال تبدیل شده، در دسامبر ۲۰۰۱ و در یک باشگاه تنیس، قرارداد انتقال مسی به بارسلونا نهایی شد؛ البته روی یک دستمال کاغذی.
کارلس رکساچ در گفتوگو با ESPN درباره آن ماجرا گفت: «خورخه …











