هکتور بیرین زمانی که ۱۸ یا ۱۹ ساله بود و هنوز در ابتدای مسیر فوتبالیاش قرار داشت، یک تماس از میکل آرتتا دریافت کرد؛ آرتتا از او خواست به خانهاش برود. بیرین یادش میآید که پرسیده بود قرار است برای ناهار یا شام برود، اما ماجرا هیچکدام نبود.
او در گفتگو با نشریه گاردین میگوید: «وقتی آن بعدازظهر رسیدم، میکل کنار یک مشاور مالی نشسته بود و شروع کردند از من پرسیدن: چقدر برای این خرج میکنی؟ چقدر برای آن هزینه میکنی؟ من جوان بودم، تازه شروع کرده بودم به پول درآوردن و خرج کردن؛ برای لباس، ماشین و چیزهایی که همه ما وقتی هنوز آگاهی کافی نداریم انجام میدهیم. من خیلی کمتر از چیزی که واقعاً خرج میکردم میگفتم. احساس خجالت و شرمندگی داشتم، اما از آنجا با یک درس بزرگ درباره فروتنی و محبت بیرون آمدم. میکل اولین بازیکنی بود که به من نشان داد برایش مهم هستم، اینکه اهمیت دارم. او واقعاً اهمیت میدهد، حتی اگر همیشه این را با یک آغوش نشان ندهد. به او گفتم: ممنونم. او جواب داد: اگر یک روز همین کار را برای یکی از همتیمیهایت انجام بدهی، خوشحال میشوم. میراثی که او به جا گذاشته، چیزی است که من هم تلاش میکنم منتقل کنم تا بازیکنان جوان احساس کنند مورد توجه و حمایت هستند. این تجربهای است که خیلی خوب شخصیت میکل را نشان میدهد.»
بیش از یک دهه بعد، این فقط یکی از تجربههای زیادی است که به تعریف شخصیت بیرین کمک میکند؛ تجربههایی که بخش زیادی از آنها در لندن رقم خوردند. آرتتا و بیرین با اختلاف سنی ۱۳ سال، ابتدا همتیمی بودند و رابطهای فراتر از همتیمی داشتند؛ آنها دوستان واقعی بودند. بعدها رابطهشان از بازیکن و بازیکن به بازیکن و مربی تغییر کرد؛ تغییری که همیشه ساده نبود.
چهارشنبه آنها مقابل یکدیگر قرار خواهند گرفت. این بازی دوستانه پیشفصل در ورزشگاه آویوا برگزار میشود، نه ورزشگاه امارات، اما برای بیرین اهمیت خاصی دارد. مدافع راست ۳۱ ساله رئال بتیس هرگز مقابل باشگاه سابقش بازی نکرده است. تنها یک بار این فرصت را داشت؛ زمانی که به صورت قرضی در اسپورتینگ لیسبون بازی میکرد، اما مصدومیت زانو مانع شد. زمان این مصدومیت آنقدر عجیب بود که خودش هم نمیتواند جلوی این فکر را بگیرد که شاید بخشی از آن به ذهنش مربوط بوده است.
حالا او باید مقابل باشگاه سابقش …
