پاریسنژرمن با پیروزی ۲-۱ مقابل استون ویلا در ورزشگاه ردبول آرنا در سالزبورگ، برای دومین فصل متوالی قهرمان سوپرجام اروپا شد؛ افتخاری که جایگاه لوئیس انریکه را در میان پرافتخارترین مربیان فوتبال اروپا بیش از پیش مستحکم کرد.
این پیروزی که چهارشنبه شب در اتریش به دست آمد، دومین سوپرجام اروپایی پاریسنژرمن با هدایت سرمربی اسپانیایی بود و بر سلطه اخیر این باشگاه در فوتبال قاره سبز افزود.
برای انریکه، این جام فقط یک عنوان دیگر در مجموعه افتخاراتش در پاریس نیست. این موفقیت نشان میدهد پاریسنژرمن وارد دورهای استثنایی در فوتبال اروپا شده؛ دورهای که یادآور دوران سلطه رئال مادرید با هدایت زینالدین زیدان بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ است. رئال مادریدِ زیدان در آن دوره سه بار متوالی، در سالهای ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و در کنار آن، دو سوپرجام اروپا را نیز به دست آورد.
مقایسه دستاوردهای این دو مربی از این جهت جالبتر میشود که شرایطی که هرکدام تیم خود را تحویل گرفتند، تفاوت زیادی با یکدیگر داشت.
زیدان در ژانویه ۲۰۱۶، پس از برکناری رافائل بنیتس، هدایت رئال مادرید را بر عهده گرفت؛ تیمی که از پیش سرشار از استعدادهای کلاس جهانی بود. کریستیانو رونالدو، گرت بیل، کریم بنزما، تونی کروس و لوکا مودریچ از مهمترین ستارههای آن تیم بودند؛ تیمی که از قبل کیفیت لازم برای رقابت بر سر بزرگترین جامها را داشت.
هنر زیدان در مدیریت این شخصیتهای بزرگ، حفظ آرامش در رختکن و اطمینان از این بود که منافع تیم همیشه بالاتر از جایگاه فردی بازیکنان قرار بگیرد. موفقیت او تا حد زیادی حاصل برقراری همین تعادل بود.
شرایط برای انریکه اما کاملاً متفاوت بود. او در تابستان ۲۰۲۳ و در شرایطی هدایت پاریسنژرمن را بر عهده گرفت که پروژه قبلی باشگاه، پروژهای مبتنی بر حضور و درخشش ستارههای بزرگ، به تدریج در حال فروپاشی بود. ابتدا لیونل مسی و نیمار از تیم جدا شدند و مدتی بعد نیز کیلیان امباپه پاریس را ترک کرد.
انریکه به جای عقبنشینی در برابر این تغییرات، از جدایی این ستارههای بزرگ برای ساختن تیمی منسجم و منضبط استفاده کرد. پاریسنژرمن او بر پایه پرس شدید از جلو و تعهد کامل به برنامههای تاکتیکی شکل گرفته است؛ تیمی که از مجموعهای متکی به درخشش فردی، به تیمی هماهنگتر، منسجمتر و بیرحمتر تبدیل شده است.
این روند بازسازی اکنون به دو قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان اروپا منجر شده است؛ پاریسنژرمن در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ این رقابتها را فتح کرده است. دومین قهرمانی اروپایی این تیم نیز پس از مسیری به دست آمد که شاگردان انریکه در آن از سد چندین تیم بزرگ قاره عبور کردند؛ از جمله آرسنال که در فینال مغلوب پاریسیها شد.
قهرمانی در سوپرجام اروپا در ابتدای یک فصل جدید، چالش متفاوتی دارد. تیمی که دو فصل متوالی به قله فوتبال اروپا رسیده، باید همچنان انگیزه و شدت لازم برای حضور در یک فینال مهم دیگر را حفظ کند.
این همان جایی است که هر دو مربی تواناییهای رهبری خود را به نمایش گذاشتهاند. زیدان در رئال مادرید فرهنگ مقاومت و جنگیدن تا آخرین سوت را ایجاد کرده بود. پاریسنژرمن تحت هدایت انریکه نیز قدرت مشابهی از خود نشان داده و توانسته است در فینالهای پرفشار، با انتظارات و فشار مسابقات بزرگ با کارایی چشمگیری کنار بیاید.
این جام جدید همچنین انریکه را یک قدم دیگر به رکوردهای تاریخی نزدیک کرده است. او اکنون سه بار به عنوان سرمربی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده است؛ یک بار با بارسلونا در سال ۲۰۱۵ و دو بار با پاریسنژرمن در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶. به این ترتیب، او در کنار زیدان، پپ گواردیولا و باب پیسلی قرار گرفته است.
انریکه همچنین در کنار آریگو ساکی و زیدان، در جمع مربیانی قرار گرفته که در سالهای متوالی موفق به فتح هر دو جام لیگ قهرمانان اروپا و سوپرجام اروپا شدهاند.
شباهتهای میان انریکه و زیدان البته فقط به تعداد جامهایشان محدود نمیشود. هر دو مربی در شرایطی که فشار زیادی روی تیمشان وجود داشته، خونسردی و اقتدار خود را حفظ کردهاند. زیدان اغلب در مواجهه با رسانهها به شکلی رفتار میکرد که از شدت بحرانها میکاست، در حالی که انریکه نیز در فضای رسانهای دشوار فرانسه، با رویکردی محکم و سازشناپذیر به کار خود ادامه داده است.
زیدان توانست غرور، شخصیت و انتظارات رختکنی مملو از ستارههای بزرگ و باتجربه را مدیریت کند. دستاورد انریکه اما فراتر از این بوده است؛ او یک تحول گسترده در پاریسنژرمن ایجاد کرده و بدون اتکا به مجموعهای از بزرگترین نامهای فوتبال جهان، تیمی موفق ساخته است.
پیروزی اخیر در سالزبورگ نشان داد سلطه پاریسنژرمن یک موج کوتاهمدت یا یک دوره گذرا نیست. این باشگاه در حال تبدیل شدن به یک قدرت پایدار در فوتبال اروپا است؛ پروژهای که بر پایه فرهنگ پیروزی شکل گرفته و باعث شده لوئیس انریکه حالا در کنار مربیانی مانند زیدان، گواردیولا و دیگر اسطورههای تاریخ مربیگری اروپا قرار بگیرد.
بیشتر بخوانید: انریکه پس از قهرمانی دوباره: از عملکرد بازیکنانم تعجب نکردم
