حالا همان ادبیات از طرف حجت کریمی تکرار شده است؛ «طی صحبتهایی که داشتیم به این نتیجه رسیدیم و این تصمیم به نفع باشگاه گرفته شد. بدون اذن خدا برگی از درخت نمیافتد.» در مورد این نوع ادبیات به اندازه کافی صحبت شده و احتمالاً باشگاه تراکتور هم آن را به حساب لقلقه کلام خواهد گذاشت اما سایر بخشهای این کنفرانس نیز نکته کم نداشت.
مدیرعامل جدید باشگاه تراکتور درباره قطع همکاری با محمد ربیعی گفت: «جلسهای با او داشتیم. یکسری موارد بود که دیدیم ادامه دادن ما منجر به نتیجه نمیشود. ما دنبال نتیجه گرفتن هستیم تا دل هواداران را شاد کنیم، بنابراین تصمیم گرفتیم از هم جدا شویم و مورد خاصی نبود. این تصمیم ناگهانی نبود و در ۱۰ تا ۱۵ روز اتفاق افتاد و دیشب بعد از بازی، به این نتیجه رسیدیم که این اتفاق بیفتد و هیات مدیره هم موافق این تصمیم بود. تراکتور باشگاهی بزرگ و پرطرفدار است. من در استقلال هم فعالیت داشتم و هواداران و جنسشان را میشناسم که قهرمانی میخواهند.»
منظور کریمی از بازی دیروز، دیدار دوستانه تراکتور با شمس آذر است که شایعه اختلاف ربیعی با ملی پوشان بزرگ منتشر شد. اما مدیرعامل تازه وارد می گوید این تصمیم ربطی به این اتفاقات نداشته! حجت کریمی درحالی از ۱۰-۱۵ روز مطالعه برای این تصمیم حرف زده که خودش ۲۲ تیر حکم گرفت! سوال اینجاست که آیا حجت کریمی قبل از گرفتن حکم مدیرعاملی تراکتور تصمیمش را در ذهن خود گرفته و این فاصله ۱۰ ، ۱۵ روزه -به قول خودش- را صرف راضی کردن زنوزی و سایر تصمیم گیران تراکتور کرده است؟
یا اینکه برعکس، آنها تصمیم خود را گرفته و این زمان صرف راضی کردن حجت کریمی به امضای این تغییر شده است؟! در مورد اولویت گرفتن نتیجه در تیم بزرگ بحثی نیست اما با توجه به تجربه قبلی نکونام و کریمی در استقلال، چقدر می توان به موفقیت این زوج در تبریز امیدوار بود؟ اصلاً میشود این دو را فارغ از رقابت آبی و قرمز با یکدیگر، مقایسه کرد؟
