وقتی میگوییم در فوتبال ایران مشکلات حل نشده و فقط ظاهر کار را خوش آب و رنگ میکنند، بهترین مثال استقلال خوزستان است.

فصل قبل در لیگ برتر فوتبال ایران، یک تیم صاحب رکوردی جهانی شد. تیمی که تا روز آخر لیگ نیمه تمام، طعم بازی خانگی و میزبانی واقعی را نچشید! هر بازی مهمان بود و از اهواز و آبادان تا تهران، همه جای ایران بازی کرد الا ورزشگاه اختصاصی خودش! یا حداقل همان ورزشگاه غدیر اهواز که به عنوان میزبان معرفی کرده بود!
جالب اینکه در این مدت تمام بهانههای مسئولان شهر اهواز تمام شد و دیگر آن اواخر به خود زحمت توضیح و توجیه هم نمیدادند! استقلال خوزستان در تمام مسابقات فصل قبل مهمان بود و حسرت تماشای این تیم به دل فوتبال دوستان اهوازی ماند. یک سال از ماجرا گذشت و اگر هر کجای دنیا بود، مسئولان به سراغ حل این مشکل رفته و ابتدا زمین تیمشان را اوکی میکردند.
اما اینجا، حالا با گذشت …











