در تاریخ ۱۲۲ ساله فیفا، فوتبال جهان قهرمانان زیادی داشته، اما بالاترین جایگاه مدیریتی این نهاد تنها بین ۹ نفر تقسیم شده است؛ موضوعی که نشان میدهد ریاست فیفا معمولاً جایگاهی با تغییرات سریع نبوده و روسای این سازمان اغلب دورههای طولانی در قدرت ماندهاند.
فیفا از زمان تأسیس در پاریس در ۲۱ مِی ۱۹۰۴ تاکنون تنها ۹ رئیس رسمی داشته است. این در حالی است که این نهاد امروز ۲۱۱ فدراسیون عضو دارد؛ یعنی حتی بیشتر از تعداد اعضای سازمان ملل. همین موضوع باعث شده ریاست فیفا یکی از ماندگارترین جایگاههای مدیریتی در دنیای ورزش باشد.
رابرت گِرین، نخستین رئیس فیفا، تنها دو سال در این سمت حضور داشت (۱۹۰۴ تا ۱۹۰۶)، اما جانشین او، دنیل برلی وولفال، ۱۲ سال ریاست کرد و در دوران حضورش در این سمت از دنیا رفت.
پس از آن، دورههای طولانی ریاست آغاز شد. ژول ریمه، رئیس فرانسوی فیفا، با ۳۳ سال حضور در این سمت (۱۹۲۱ تا ۱۹۵۴) طولانیترین دوره ریاست در تاریخ این سازمان را به نام خود ثبت کرد. او همچنین نقش مهمی در شکلگیری جام جهانی داشت. ژول ریمه (سمت چپ)
رودولف سیلدرایرس و آرتور دروری دورههای کوتاهی در ریاست فیفا داشتند که با مرگ آنها پایان یافت. پس از آنها، استنلی راس به مدت ۱۳ سال (۱۹۶۱ تا ۱۹۷۴) رئیس فیفا بود.
در ادامه، دو رئیس تأثیرگذار در دوران مدرن فیفا روی کار آمدند. ژائو هاولانژ برزیلی طی ۲۴ سال ریاست (۱۹۷۴ تا ۱۹۹۸) فوتبال را به یک تجارت جهانی تبدیل کرد و پس از او سپ بلاتر ۱۷ سال (۱۹۹۸ تا ۲۰۱۵) ریاست فیفا را برعهده داشت؛ دورهای که پس از رسوایی فساد موسوم به «فیفا گیت» به پایان رسید.
آمار نشان میدهد این روند اتفاقی نبوده است. از ۹ رئیس فیفا، ۶ نفر بیش از ۱۰ سال در این سمت باقی ماندهاند و میانگین مدت ریاست در این سازمان بیش از ۱۳ سال بوده است.
تا پیش از بحران سال ۲۰۱۵، اساسنامه فیفا محدودیتی برای تعداد دورههای ریاست نداشت و روسا میتوانستند بدون محدودیت برای انتخاب مجدد اقدام کنند. ساختار انتخاباتی فیفا نیز بر پایه یک سیستم یک کشور، یک رأی استوار است؛ به این معنا که قدرت رأی یک فدراسیون به موفقیت یا جایگاه فوتبالی آن کشور ارتباطی ندارد.
پس از رسواییهای سال ۲۰۱۵، فیفا اصلاحاتی را تصویب کرد که بر اساس آن رئیس این …
