«باعث نشوید گریه کنم، چون نمیخواهم گریه کنم.» پس از گفتن این جمله، سکوتی طولانی شکل میگیرد. ژوزه مورینیوی معذب اطرافش را نگاه میکند، روی میز ضربه میزند و تلاش میکند احساساتش را پنهان کند. این مورینیو، چهرهای است که تا امروز از او ندیده بودیم.
مورینیوی ۶۳ ساله در پاسخ به سوالی درباره نحوه کنار آمدنش با مرگ پدرش در سال ۲۰۱۷، زمانی که هدایت منچستریونایتد را برعهده داشت، برای مدتی طولانی تلاش میکند جلوی اشکهایش را بگیرد؛ او میکوشد حتی در چنین لحظهای نیز آن شخصیت مرموز و نفوذناپذیری را که همیشه از خودش ساخته، حفظ کند.
این همان کاری است که مورینیو در طول مستند سهقسمتی جدید نتفلیکس نیز انجام میدهد. سرمربی افسانهای پرتغالی قصد دارد هواداران فوتبال را با بخشهایی از دوران فوقالعاده موفقش روی نیمکت آشنا کند؛ دوران ۳۰ سالهای که طی آن در انگلیس، اسپانیا، پرتغال و ایتالیا ۲۶ جام مهم به دست آورده است. او در عین حال تمایلی ندارد مستند بیش از حد وارد زندگی خصوصیاش شود.
مورینیو در بخشهای پایانی مستند میگوید: «مردم فکر میکنند من را میشناسند، اما من را نمیشناسند. و من خوشحالم که اینطور است. این یک امتیاز برای کسانی است که واقعاً من را میشناسند. شما به خاطر دوران حرفهای من میخواهید مستند بسازید. نمیشود درباره مردی که در فوتبال هیچ چیزی نبرده، مستند ساخت.»
مورینیو حق دارد. اگر او چنین کارنامه پرافتخاری در دوران ۳۰ ساله مربیگریاش نداشت، دلیلی وجود نداشت که حالا در عمارت مجللش روی مبل بنشیند، در حالی که نور خورشید روی استخر خانهاش میتابد و مقابل دوربینهای نتفلیکس با جو پرلمن، کارگردان مستند، گفتوگو کند؛ صحنهای که احتمالاً برای هر فیلمبرداری یک موقعیت ایدهآل است.
با این حال، این مسئله به این معنا نیست که مخاطبان علاقهای ندارند بدانند چه چیزی مورینیو را میسازد و چه عواملی پشت شخصیت او قرار دارند.
پرلمن که پیش از این مستندهایی درباره خوانندگان مشهوری مانند رابی ویلیامز و لوئیس کاپالدی ساخته، به همراه جان بتسک، تهیهکننده مستند «بکام»، در این پروژه عملکرد بسیار خوبی داشتهاند. آنها ضمن احترام به خواسته مورینیو برای حفظ حریم خصوصی، فرصتی فراهم کردهاند تا مخاطب نگاهی به ژوزه واقعی و اتفاقاتی که در زندگی …
