در پرسپولیس لیگ بیست و ششم، شاهد یک اتفاق نوبرانه خواهیم بود. اتفاقی که برای هواداران این تیم آنقدر بزرگ و مهم هست که از همین حالا نگاه آنها را در پی دارد، دو شماره با ارزش و تاریخی این باشگاه پرطرفدار برای اولین بار در آغاز یک فصل، به صورت همزمان صاحبان جدیدی پیدا کردهاند. صاحبانی که یکی جوان و دیگری تازه وارد است.
افسانه شمارههای ۷ و ۸ پرسپولیس از همان روزی که آغاز شد، همواره یک ویژگی داشت و آن تداوم بازیکنی بود که این شماره را به تن میکرد. ستارههای بزرگ و محبوب سکوها که جملگی ملیپوش و موثر در بازی و فصل بودند، به همین واسطه برای سالها صاحب این شماره میشدند. هر زمان نیز یکی از این دو پیراهن به کس دیگری میرسید، آن یکی صاحب قبلی خود را داشت و حالا برای نخستین بار، هر دو صاحب جدیدی پیدا کردهاند. نماد ستارهها
فوتبال یک رشته وارداتی به ایران است و از همان ابتدا روش انگلیسی همراه با فرهنگ این رشته وارد کشور ما شد. انگلیسیها عدد ۷ را عدد خوش یمنی میدانند و هنوز هم بهترین بازیکنان این کشور در باشگاه و تیم ملی، به دنبال این شماره هستند. در تمام دنیا تا قبل از ظهور پله، شماره ۷ بر تن سوپراستار تیم بود -چه ملی و چه باشگاهی- و حتی برابر تیمهای گمنام و ضعیف نیز همه میدانستند که باید شماره ۷ حریف را بگیرند! از پله و مارادونا تا روشن و دایی
با ظهور پله و سپس مارادونا شماره ۱۰ جانشین این شماره در دنیای فوتبال شد. در کشور خود ما نیز حسن روشن و علی دایی -در استقلال، پرسپولیس و تیم ملی دو نسل طلایی- شماره ۱۰ را به جایگاهی رساندند که امروز میبینیم.
اما در پرسپولیس، داستان شماره ۷ پابرجا ماند. امروز در باشگاهی مثل میلان شماره ۶ به یاد فرانکو بارسی و شماره ۳ به خاطر پائولو مالدینی، برای همیشه بایگانی شده و خیلی تیمها و کشورهای دیگر نیز از این کارها میکنند، در حالی که ما دههها قبل این سنت را داشتیم! شماره ۷؛ میراث سلطان
از روزی که پروین وارد پرسپولیس شد، شماره هفت را برداشت. او در تیم ملی نیز با همین شماره کاپیتان و در جام جهانی بازی کرد و در پرسپولیس تا ۴۰ سالگی به فوتبال ادامه داد و سپس همه کاره قرمزها ماند.
برخلاف تصور بسیاری، علی پروین هرگز دنبال این موضوع نرفت که شماره خود را بایگانی کند. در حالی که او همزمان کاپیتان، …
