جوان آنلاین: پیش از این، دو گزارش مبسوط درباره زیرساختهای راهبردی انرژی منطقه در «جوان» منتشر شد.
گزارش سوم سه زیرساخت متفاوت در شبکه انرژی خلیج فارس و دریای سرخ یعنی پالایشگاه و تأسیسات وابسته میناءالاحمدی در کویت، پالایشگاه و مجتمع انرژی جیزان در جنوبغرب عربستان و هاب چندمنظوره ینبع در ساحل دریای سرخ را بررسی میکند. وجه مشترک هر سه، پیوند پالایش با ذخیرهسازی، خدمات دریایی و شبکه انتقال است؛ بااینحال دامنه و کارکرد آنها یکسان نیست و ظرفیتهای پالایش، خط لوله، تولید برق یا بارگیری دریایی نباید با یکدیگر جمع شوند. در این گزارش، درصد اختلال به معنای کاهش ظرفیت قابل استفاده عملیاتی است، نه درصد تخریب فیزیکی. ارزشهای دلاری نیز ارزش ناخالص نفت خام معادل خوراک پالایشی در معرض توقفاند؛ این ارقام با درآمد فروش فرآورده، حاشیه پالایش، زیان خالص شرکت، کاهش قطعی درآمد دولت یا هزینه تعمیر و بازسازی برابر نیستند.
زیرساخت شماره یک: پالایشگاه و مجموعه میناءالاحمدی کویت
میناءالاحمدی در جنوب شهر کویت یکی از کانونهای اصلی پالایش، فرآورش گاز و بارگیری فرآوردههای نفتی کشور است. شرکت ملی نفت کویت ظرفیت جاری پالایشگاه میناءالاحمدی را ۳۴۶ هزار بشکه در روز و ظرفیت پالایشگاه میناءعبدالله را ۴۵۴ هزار بشکه در روز اعلام میکند. مجموع این دو پالایشگاه ۸۰۰ هزار بشکه در روز است؛ پالایشگاه الزور با ظرفیت ۶۱۵ هزار بشکه در روز نیز دارایی مستقلی است و در سناریوهای میناءالاحمدی منظور نشده است.
KNPC پنج قطار فرآورش گاز در میناءالاحمدی و مجموعهای از اسکلههای صادرات فرآورده را مدیریت میکند. اثر اقتصادی اختلال ممکن است از کاهش خوراک پالایش فراتر رود؛ بااینحال به دلیل تفاوت واحدهای اندازهگیری، ظرفیت گاز و اسکلهها جدا از ظرفیت پالایش ثبت میشوند.
جایگاه پالایشگاه و مجموعه میناءالاحمدی کویت در اقتصاد انرژی
میناءالاحمدی بخشی از شبکه پالایشی صادراتمحور کویت است. استمرار فعالیت آن بر تولید فرآورده، مدیریت خوراک، عملیات گاز و برنامه بارگیری اثر میگذارد. وجود میناءعبدالله و الزور امکان توزیع بخشی از فشار در شبکه داخلی را فراهم میکند، اما ظرفیت جایگزین الزاماً از نظر نوع خوراک، محصول، تعمیرات و تعهدات فروش آزاد نیست.
سه کانال اثر اقتصادی باید …
