جوان آنلاین: در نقشه اتاقهای جنگ جهان، نقاطی وجود دارند که فراتر از وسعت جغرافیاییشان، وزن استراتژیکشان تاریخ را جابهجا میکند. دریای جنوبی چین که شاهراه حیاتی یکسوم تجارت دریایی جهان است، مدتی است به کانون تنشهای «خاکستری» بدل شده، جایی که نه جنگی تمامعیار در جریان است و نه صلحی پایدار. در این میان، یک نام کوچک بیش از هر جای دیگری سیاستگذاران در واشینگتن، مانیل و پکن را به تکاپو واداشته است؛ آبسنگ اسکاربورو. برای ناظران عادی، اسکاربورو شاید تنها یک صخره مرجانی در میان پهنه وسیع آب باشد، اما برای استراتژیستهای چینی، این نقطه همان ضلع گمگشته یک «مثلث آهنین» است که تکمیل آن میتواند توازن قوا در اقیانوس آرام را برای دههها به نفع پکن تغییر دهد. این مثلث فرضی که رأسهایش را جزایر پاراسل در شمال غربی، جزایر اسپراتلی در جنوب و اسکاربورو در شمال شرقی تشکیل میدهند، تنها یک طرح هندسی ساده نیست، بلکه نقشه راهی برای ایجاد یک منطقه «ممنوعه» است. پکن در سالهای گذشته با نبوغی که آمیخته به صبر راهبردی و جسارت سیاسی است، پاراسل و اسپراتلی را با ساخت و سازههای عظیم نظامی، باندهای فرود پرنده و سایتهای راداری را به دژهای غیرقابل نفوذ تبدیل کرده است. با این حال، اسکاربورو تا همین اواخر، به عنوان یک نقطه تعلیق باقی مانده بود. یک منطقه «خاکستری» که چین برای جلوگیری از تحریک مستقیم ایالات متحده و متحدان منطقهایش، از نظامیسازی کامل آن پرهیز میکرد. درگیریهای اخیر با فیلیپین، نشاندهنده یک چرخش بزرگ در دکترین شی جینپینگ است؛ چرخشی که نشان میدهد پکن دیگر حاضر نیست برای حفظ «وضع موجود» یا اجتناب از خشم واشینگتن، تکمیل این پازل ژئوپلیتیک را به تعویق بیندازد.
قطعه گمشده در پازل هژمونی پکن
اهمیت اسکاربورو در موقعیت منحصر به فردش نهفته است. این آبسنگ در کمتر از ۲۵۰ کیلومتری ساحل فیلیپین و در مجاورت جزیره لوزون واقع شده، همانجایی که پایگاههای کلیدی امریکا براساس توافقنامه همکاری دفاعی تقویت شده (EDCA) قرار دارند. تکمیل این مثلث به پکن اجازه میدهد تا یک چتر نظارتی و عملیاتی یکپارچه بر سرتاسر دریای جنوبی چین بگستراند. تصور کنید که رادارهای مستقر در این مثلث، بتوانند تمامی پروازهای نظامی، حرکت کشتیهای تجاری و تحرکات زیردریایی را در این پهنه رصد کنند. در این …
