جوان آنلاین: رویداد «روایت رحمت» در کنار وجه آیینی و معنوی خود، فرصتی بود برای بازخوانی بخشی از میراث موسیقایی و شفاهی ایران. میراثی که در حافظه مردم و در تداوم آیینهایی زنده مانده است که هنوز امکان اجرا و ارتباط مستقیم با مخاطب امروز را دارند. در میان اجراهای این رویداد، حضور گروه خانوادگی غوثی از سنندج و اجرای مقامها و تصنیفهای مذهبی با دف و آواز، یادآور سنتی دیرپا در موسیقی آیینی کردستان بود. سنتی که در آن موسیقی، شعر، مدح و معنویت درهمتنیدهاند و هر اجرا بخشی از خاطره جمعی را به زمان حال منتقل میکند.
علیرضا غوثی، فرزند استاد میرزا خلیفه آغه غوثی که از او با عنوان «پدر دف ایران» یاد میشود، این میراث را حاصل نزدیک به دو قرن تداوم خانوادگی در دفنوازی و مداحی میداند. تداومی که از پدربزرگ و پدرش آغاز شده و امروز اعضای نسلهای بعدی خانواده نیز در ادامه آن نقش دارند.
موسیقی گروه غوثی بر پایه مقامها و ملودیهایی شکل گرفته که طی نسلها حفظ شدهاند و استاد خلیفه غوثی نیز بخشی از آنها را با اشعاری از شاعرانی، چون حافظ، سعدی و حزین در قالب مقامها و ملودیهای مختلف تنظیم و اجرا کرده است.
دف در این سنت، حامل بخشی از هویت موسیقایی و آیینی کردستان است. در روایت خانواده غوثی، دف با مداحی و معنویت پیوندی جداییناپذیر دارد و اجرای آن نیز تابع آداب و باورهایی است که از نسلهای پیشین به ارث رسیده است. همین پیوند میان تکنیک موسیقایی و تجربه معنوی، به گفته غوثی، یکی از دلایل اثرگذاری این اجراها بر مخاطب است؛ اجرایی که قرار نیست صرفاً چشم را با نمایش ساز و صحنه درگیر کند، بلکه هدفش رسیدن به تجربهای درونیتر است. …
