عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران با اشاره به نحوه شکلگیری پدیده تراستیها در اقتصاد ایران، عنوان کرد: در حدود یک سال اخیر، موانع گفتوگو درباره تراستیها تا اندازهای کنار رفته است. در این مدت، مسئولان و منتقدان بارها به مشکلات ارزی ناشی از فعالیت این شبکه اشاره کردهاند. ریشههای این پدیده به 15سال پیش بازمیگردد؛ زمانی که تشدید تحریمها، فروش نفت و محصولات پتروشیمی ایران را با دشواری مواجه ساخت. در آن دوره، تعداد مشتریان به شدت محدود شد و چین به عنوان مهمترین خریدار نفت ایران باقی ماند.
مهراد عباد در گفتوگو با تجارتنیوز، افزود: دولتهای مختلف، از طریق افراد معتمدی که خود انتخاب میکردند، کالاها را به فروش میرساندند. این افراد برای دور زدن تحریمها، کالاها را چندین بار در کشورهای مختلف جابهجا میکردند تا فروش انجام شود. اما بسیاری از آنها از این موقعیت سوءاستفاده کرده و ارز حاصل از فروش را به کشور بازنگرداندند. در چند سال اخیر، تعداد محدودی از این پروندهها حتی رسانهای و قضایی شده است. آمارها نشان میدهد که این افراد محدود نیستند و تعداد قابل توجهی از آنها در این شبکه فعالیت داشتهاند.
او در خصوص نبود شفافیت در این موضوع، گفت: آمار دقیقی از میزان کالاهای صادرشده و ارزهای بازنگشته در دست نیست. با این حال، اصل وقوع این مشکل، قطعی و مسلم است. امید میرود که با رویکرد شفافسازی مسئولان، ابعاد پنهان این پرونده روشن شود.
این عضو اتاق بازرگانی با اشاره به راهکار جایگزین، توضیح داد: به جای اتکا به افراد و شبکههای غیررسمی، بهتر بود دولت از ظرفیت بخش خصوصی استفاده میکرد. بخش خصوصی که در معرض تحریم نیست، میتوانست این نقش را با شفافیت بیشتری ایفا کند. اما انحصار صنایع بالادستی نفت در دست دولت مانع از ورود بخش خصوصی شده است. اگر شرکتهای شناسنامهدار و دارای صلاحیت وارد میشدند، نه تنها تحریمها با موفقیت بیشتری دور زده میشد، بلکه بازگشت ارز به کشور نیز شفاف و قابل پیگیری میبود.
عباد در ادامه، با تاکید بر …
