نهال فرخی
هنوز تبادل آتش میان ایران و آمریکا تمام نشده بود که وزیران دارایی و رؤسای بانکهای مرکزی بزرگترین اقتصادهای جهان راهی میز مذاکرات گروه ۲۰ در اشویل شدند؛ نشستی اقتصادی که قرار است درباره رشد، بدهی، تجارت و ثبات اقتصاد جهانی صحبت کند، اما ایران، حتی بدون آن که پروندهاش در صدر دستورکار رسمی نشست باشد، به یکی از مهمترین موضوعات آن تبدیل شده است.
یکشنبه، آمریکا دو پرتابگر ایرانی در جزیره لارک را هدف قرار داد؛ جزیرهای در تنگه هرمز و در نزدیکی یکی از حساسترین مسیرهای انتقال انرژی جهان. مقامهای ایرانی از کشته شدن سه نفر و زخمی شدن تعدادی دیگر خبر دادند و تهران نیز در پاسخ، مواضع نیروهای آمریکایی در اردن را با موشکهای بالستیک هدف قرار داد.
این نخستین تبادل مستقیم آتش میان دو طرف از اواخر ژوئیه بود؛ اتفاقی که خیلی زود اثر خود را جایی فراتر از میدان جنگ نشان داد. همزمان، چند هزار کیلومتر آنسوتر، در اشویل ایالت کارولینای شمالی، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، میزبان وزیران دارایی و رؤسای بانکهای مرکزی گروه ۲۰ شده است.
واشنگتن یک مطالبه مشخص نیز با خود به این نشست برده که اقتصادهای بزرگ جهان باید روابط اقتصادی باقیمانده خود با ایران را محدود کنند یا آماده مواجهه با تحریمهای ثانویه آمریکا باشند.
به این ترتیب، ایران اکنون همزمان در دو نقطه متفاوت زیر فشار قرار گرفته؛ در لارک با ابزار نظامی و در اشویل با ابزار مالی؛ و آمریکا با یک دست توان نظامی ایران در هرمز را هدف میگیرد و با دست دیگر میکوشد شرکای تجاری تهران را از اقتصاد ایران دور کند.
آمریکا از گروه ۲۰ چه میخواهد؟
اما یک تمایز مهم وجود دارد؛ گروه ۲۰ قرار نیست ایران را تحریم کند و ایران نیز به عنوان یک پرونده مستقل تحریمی در دستورکار رسمی نشست اشویل قرار ندارد.
نشست شامل موضوعاتی مانند رشد اقتصاد جهانی، عدم تعادلهای تجاری، بدهی دولتها، زنجیرههای تأمین، مقررات مالی و امنیت انرژی است. آن چه آمریکا درباره ایران دنبال میکند، عمدتاً قرار است در حاشیه همین اجلاس و در دیدارهای دوجانبه وزیر خزانهداری آمریکا با همتایانش انجام شود. …
