کرایه یک مینیبوس تا بازار روستای «راجم» در فاصله ۷۰ کیلومتری (۴۵ میلی) تعز، به چالش روزمره رفتوآمدکنندگان از مناطق دورافتاده تبدیل شده است.
رانندگان به دلیل خاکی بودن جادهها—که عبور را برای هر خودرویی غیر از خودروهای شاسیبلند چهارچرخ متحرک بزرگ غیرممکن میکند—به طور معمول از سفر به این مناطق کوهستانی و ناهموار خودداری میکنند.
کرایه یکی از این خودروها بیش از سه برابر کرایه اتوبوس هزینه دارد و بسیاری از ساکنان را مجبور میکند مسافت دشوار ۶ کیلومتری (۴ میلی) تا بازار را پیاده طی کنند.
عبدالله العزازی ۳۱ ساله به الجزیره گفت: «ما به آنها دو برابر کرایه معمول پیشنهاد میدهیم، اما باز هم امتناع میکنند. فقط رانندگان روستای خودمان موافقت میکنند، زیرا آنها رنج ما را درک میکنند.»
«کارگران و دانشآموزانی را تصور کنید که مجبورند هر روز روستا را ترک کنند. آنها یا باید هر روز پیادهروی کنند یا ثروتی را صرف حملونقل کنند.»
۷۶۰۰ نفری که در راجم و آبادیهای اطراف آن زندگی میکنند، به طور معمول با تصمیمات دشواری برای حملونقل مواجه هستند، در حالی که انتقال کالاها و نیازمندیها—از جمله آب—به این سکونتگاهها نیز با چالشهای جدی روبهرو است.
مقامات مسئول زیرساختها در تعز گفتند که منابع کافی برای آسفالت این جادهها را ندارند. پس از آنکه درخواستها از سازمانهای بشردوستانه برای کمک بیپاسخ ماند، اعضای این جامعه خود دست به کار شدند و سه سال پیش، یک ابتکار مردمی برای ترمیم زیرساختهای در حال فروپاشی منطقه آغاز شد.
احمد فؤاد ۲۶ ساله، یکی از داوطلبان اصلی این پروژه، به بخش انگلیسی الجزیره گفت: «سه سال پیش، گروهی از جوانان روستا تصمیم گرفتند با تکیه بر کمکهای مالی ساکنان و فروشندگان بازار نزدیک، کار بتنریزی و هموارکردن جاده را خودشان آغاز کنند.»
**کار داوطلبانه**
داوطلبان ابتدا خطرناکترین بخشهای جاده را در اولویت قرار دادند، اما هنوز حدود ۵۰۰ متر (۵۵۰ یارد) از شیبها و زمینهای دشوار باید با بتن پوشانده شود.
فؤاد گفت: «تمرکز ما بر عریضسازی و بتنریزی جاده بوده است. ما کارهای زیادی انجام دادهایم، اما تا زمانی که تمام مسیر روستا تا بازار کامل نشود، متوقف نخواهیم شد.»
پس از سه سال کار داوطلبانه در این پروژه، …
