آرش محبی نژاد گفت که فروش گروه صنعتی ایرانخودرو با ۵۷ درصد رشد ریالی به ۵۵۲ همت در پایان سال ۱۴۰۴ رسیده و این شرکت از نظر تعدادی نیز چهار درصد رشد داشته است. اما تجربه عملی همین مسیر در ایرانخودرو، تصویری متفاوت از آنچه وعده داده شده را نشان میدهد؛ خصوصیسازیای که نهتنها مشکلات ساختاری این خودروساز را حل نکرده، بلکه با چالشهای تازهای همراه بوده است. حدود دو سال پیش، حمید کشاورز، بنیانگذار و سهامدار شرکت کروز، در دیداری با رهبر انقلاب خواستار سپردن مدیریت ایرانخودرو به کنسرسیوم بخش خصوصی (کروز) شد. وی در آن دیدار با لحنی قاطع گفته بود در صورت ناکامی، حاضر است در میدان آزادی اعدام شود؛ وعدهای که در رسانهها بازتاب گستردهای یافت. کروز که در آن زمان بزرگترین سهامدار خصوصی ایرانخودرو با حدود ۳۰ درصد سهام بود، سرانجام مدیریت این گروه صنعتی را در اختیار گرفت. قابلتوجه است که کشاورز پیشتر و در جریان یک پرونده قضایی مرتبط با قاچاق سازمانیافته قطعات خودرو، از سوی دادستانی بهعنوان متهم ردیف اول معرفی شده بود؛ موضوعی که به حاشیههای این واگذاری دامن زد. اکنون، صورت مالی سهماهه ایرانخودرو برای دوره منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ نشان میدهد نهتنها نشانی از بهبود وعدهدادهشده دیده نمیشود، بلکه روند زیاندهی شرکت شتاب بیشتری هم گرفته است. ساختار زیان، لایه به لایه بررسی دقیقتر صورت مالی سهماهه نشان میدهد مشکل ایرانخودرو محدود به یک ردیف هزینهای خاص نیست، بلکه در همه لایههای صورت سود و زیان طبق جدول تکرار شده است. به بیان دیگر، تنها برای تولید و فروش کالا، بهای تمامشده حدود ۹.۱ درصد بیشتر از درآمد عملیاتی بوده است؛ یعنی شرکت پیش از احتساب هر هزینه دیگری، از محل عملیات اصلی خود ضرر کرده است. با افزودهشدن هزینههای فروش، اداری و عمومی، این زیان تقریباً دو برابر شده و به ۱۶.۹ درصد درآمد رسیده، و در نهایت هزینههای مالی (معادل ۳ درصد درآمد) زیان خالص را به آستانه ۲۹درصد کل درآمد عملیاتی رسانده است. شکاف میان رشد درآمد و رشد هزینه تولید مقایسه با دوره مشابه سال قبل نشان میدهد ریشه اصلی زیان، نه در رکود فروش که در عدم تناسب رشد هزینه با رشد درآمد است. بر این اساس درآمد عملیاتی نسبت به مدت مشابه سال قبل ۲۴ درصد رشد داشته (از ۹۱۹,۴۸۶ به …
