جانداران دریایی که بر بدنه بیش از ۱۵۰۰ کشتیِ گرفتار بهدلیل بسته شدن تنگه هرمز در میان تنشهای آمریکا و ایران انباشته شدهاند، ممکن است پس از ازسرگیری سفر این شناورها به نقاط مختلف جهان منتقل شوند و بهطور بالقوه اثری «فوقگستر» برای تهاجم بیولوژیک ایجاد کنند.
مطالعهای که در ژورنال «تهاجمات بیولوژیک» منتشر شده، نشان میدهد که «رسوبگذاری زیستی» (biofouling)، متشکل از میکروارگانیسمهای دریایی، جلبکها و بیمهرگان، میتواند بهسرعت بر بدنه کشتیهایی که برای دورههای طولانی بیحرکت میمانند، رشد کند. طبق این مطالعه، بیش از ۱۵۰۰ کشتی تجاری بزرگ پس از بسته شدن تنگه هرمز در ۲۸ فوریه، گرفتار شدهاند.
حضور طولانیمدت این کشتیها در منطقه به ارگانیسمهای محلی اجازه میدهد تا بدنههای آنها را مستعمره کنند، در حالی که جوامعی از ارگانیسمهای نقاط مختلف جهان را نیز روی همان کشتیها گرد هم میآورد. پروفسور ماریو تامبوری از دانشگاه مریلند، نویسنده اصلی این مطالعه، به آنادولو گفت که وضعیت فعلی نسبت به نمونههای قبلی که کشتیها مجبور بودند برای دورههای طولانی منتظر بمانند، «بدترین سناریو» را نشان میدهد.
تامبوری گفت این ریسک ناشی از چندین عامل است که همزمان رخ میدهند. او گفت: «اول، تعداد و اندازه کشتیهایی که بیحرکت ماندهاند، و دوم، این واقعیت که این موضوع با فصل بهار و تابستان مصادف شده است؛ زمانی که ارگانیسمهای دریایی در فصل رشد و تولیدمثل خود هستند.»
تامبوری با اشاره به اینکه ارگانیسمهای دریایی در این منطقه با شرایط محیطی چالشبرانگیز از جمله دمای بالا و شوری آب سازگار شدهاند، گفت که این ویژگیها میتواند احتمال تهاجمی شدن چنین ارگانیسمهایی را هنگام انتقال به مناطق دیگر افزایش دهد. تامبوری همچنین خاطرنشان کرد که گزینهها برای مدیریت ایمن و مؤثر رسوبگذاری زیستی روی کشتیهای متوقفشده در خلیج [فارس]محدود است. او خاطرنشان کرد که این ریسک میتواند پس از خروج کشتیها از منطقه و رسیدن به بنادر سراسر جهان، حتی بیشتر شود.
تامبوری گفت مدت زمانی که یک کشتی بیحرکت میماند، در تعیین مقدار و تنوع رسوبگذاری زیستی حیاتی است. او گفت: «هرچه آنها در دورههای رشد و تولیدمثل پربازده، طولانیتر بیحرکت بمانند، رسوبگذاری زیستی روی کشتیها گستردهتر و متنوعتر …
