شش ماه پس از آغاز جنگ با ایران، ارزش دارد آنچه را که در عمل پیرامون خلیج فارس تغییر کرده است، بررسی و ارزیابی کنیم.
پس از حمله موشکی ژوئن ۲۰۲۵ ایران به پایگاه هوایی العدید در قطر، من استدلال کردم که سالهای پیشرو برای خلیج فارس پرمخاطرهتر خواهد بود و همکاری و ادغام دفاعی عمیقتر سرانجام اجتنابناپذیر خواهد شد. در اوایل این ماه، من در اینجا نوشتم که خلیج فارس دیگر نمیتواند بهطور کامل به جعبهابزار امنیتی قدیمی اتکا کند و ناچار است بومسازگان امنیتی مستقلتری برای خود ایجاد کند. تا کنون، رویدادها جهتگیری کلی هر دو استدلال را تأیید کردهاند.
آنچه در طول شش ماه گذشته روشنتر شده، این است که این جنگ صرفاً بودجههای دفاعی را دگرگون نمیکند یا توافقهای امنیتی تازه به بار نمیآورد؛ بلکه آغازگر تغییر در شیوه نگرش کشورهای حوزه خلیج فارس به اصل امنیت است: اینکه با چه کسی همکاری کنند، چه انتظاری از شرکای خود داشته باشند و هنگام آغاز واقعی یک بحران، همکاری باید چگونه باشد. …
