هوشنگ شجری
آرمان امروز : تداوم نوسانات در متغیرهای کلان و نیاز مبرم اقتصاد ایران به تقویت سمت عرضه، نحوه سیاستگذاری ارزی و مدیریت منابع را به یکی از مهمترین مباحث اقتصاد کشور تبدیل کرده است. در شرایطی که دسترسی به منابع ارزی جدید میتواند بهعنوان یک شوک مثبت، فضای اقتصاد کلان را تحت تأثیر قرار دهد، نحوه و اولویتبندی تخصیص این منابع اهمیت تعیینکنندهای دارد. افزایش نرخ ارز را نمیتوان پدیدهای مستقل از متغیرهای بنیادی اقتصاد دانست. تورم و ناترازیهای سیاستهای پولی و مالی از جمله عواملی هستند که در شکلگیری نوسانات ارزی نقش دارند. از این منظر، آزادسازی داراییهای ارزی کشور میتواند یک مزیت استراتژیک برای اقتصاد ایران باشد و قدرت مانور سیاستگذار پولی را برای مدیریت اقتصاد و کنترل انتظارات تورمی افزایش دهد. در چنین شرایطی، برخورداری از منابع ارزی غیرمشروط، آزادی عمل بیشتری در اختیار سیاستگذار قرار میدهد تا منابع را بر اساس نیازهای واقعی و بنیادین اقتصاد تخصیص دهد. مسئله اصلی، اما این است که این منابع در چه مسیری به کار گرفته شوند؟
یکی از مهمترین مسیرها، هدایت منابع ارزی به سمت تولید است. تأمین اعتبار برای واردات کالاهای سرمایهای، ماشینآلات، مواد اولیه تولید و نیازهای اساسی میتواند گلوگاههای تولید را برطرف کرده و از مسیر افزایش عرضه کالا، فشارهای تورمی را کاهش دهد. در این چارچوب، احیای گشایش اعتبارات اسنادی (LC) میتواند به شفافیت بیشتر در تخصیص منابع ارزی و دسترسی تولیدکنندگان واقعی به این منابع کمک کند. در کنار حمایت از تولید، تقویت ذخایر ارزی بانک مرکزی نیز میتواند به افزایش عمق استراتژیک اقتصاد کمک کند. حتی انتشار اخبار مربوط به تقویت ذخایر میتواند …
