محمد صادق جوادی حصار
آرمان امروز : تغییر در الگوهای قدرت و افزایش نقش فناوریهای نوین، معادلات منطقهای را وارد مرحلهای تازه کرده است؛ شرایطی که در آن، استفاده هوشمندانه از ظرفیتهای فناورانه، تقویت انسجام داخلی، بهرهگیری از موقعیت ژئوپلیتیکی و توسعه همکاریهای اقتصادی میتواند جایگاه کشورها را در ترتیبات جدید منطقهای تحت تأثیر قرار دهد.
یکی از مهمترین وجوه این تغییر، دگرگونی در الگوی استفاده از تجهیزات نظامی است. در جنگهای جدید، ابزارهایی که هزینه تولید و بهکارگیری کمتری دارند اما از قابلیت عملیاتی بالایی برخوردارند، جایگاه پررنگتری پیدا کردهاند. فناوریهای پهپادی نمونهای از همین روند به شمار میروند؛ تجهیزاتی که با وجود هزینه پایینتر در مقایسه با برخی سامانههای سنتی، میتوانند در میدان نبرد تأثیر قابل توجهی ایجاد کنند. همین تجربه باعث شده است بسیاری از کشورها در محاسبات دفاعی خود، نسبت میان هزینه، قابلیت و نتیجه عملیاتی را بار دیگر مورد بازنگری قرار دهند.
در چنین شرایطی، تصور سنتی از برتری نظامی نیز با پرسشهای تازهای مواجه شده است. سالها سرمایهگذاری بر تجهیزات سنگین و سامانههای گرانقیمت، این تصور را تقویت کرده بود که برخورداری از فناوریهای پرهزینه میتواند فاصله محسوسی میان قدرتهای نظامی ایجاد کند؛ با این حال، تجربه درگیریهای اخیر نشان داده است که ابزارهای سادهتر اما پرتعداد و قابل توسعه نیز میتوانند بخشی از این معادله را تغییر دهند. به همین دلیل، فناوریهای نوین و بهخصوص تجهیزات کمهزینه، اکنون به یکی از موضوعات جدی در بازتعریف سیاستهای دفاعی کشورها تبدیل شدهاند. اما تحولات جنگ تنها به میدان نظامی محدود نمانده و نحوه اداره امور داخلی نیز در این دوره اهمیت ویژهای پیدا کرده است. مدیریت کشور در شرایط جنگی نیازمند پیشبرد همزمان چند عرصه است؛ از حفظ مواضع سیاسی و دیپلماتیک در محیط بینالمللی گرفته تا کنترل بازار، تأمین نیازهای معیشتی جامعه و فراهم کردن الزامات پشتیبانی برای نیروهای مسلح. حفظ تعادل میان این حوزهها، یکی از دشوارترین بخشهای مدیریت بحران محسوب میشود …
