
به گزارش گروه رسانهای شرق،
حدود یک سال پس از امضای توافق دفاعی مشترک اسلامآباد و ریاض در سال ۲۰۲۵ توافقنامهای که در آن زمان پرسشهای زیادی را برانگیخت، بهویژه درباره احتمال گنجاندن بندی مرتبط با توان هستهای پاکستان با توجه به اینکه اسلامآباد دارای سلاحهای هستهای است، و شراکت امنیتی چند دههای میان دو کشور را تقویت کرد، روز جمعه محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه و محمد شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، «توافقنامه مکه برای دفاع مشترک» را امضا کردند، سه کشوری که هر کدام در تلاشهای دیپلماتیک برای پایان دادن به درگیریها میان ایالات متحده و ایران نقش داشتهاند. حمله به یکی، حمله به هر سه کشور
توافقنامه مکه نشاندهنده عزم سه کشور برای تقویت امنیت مشترک و تحقق امنیت، صلح و ثبات در منطقه و جهان با هدف دستیابی به آیندهای امن و شکوفاست.
هدف اصلی این توافق، تقویت بازدارندگی مشترک در برابر هر گونه تجاوز است. بر اساس آن، هر گونه حمله مسلحانه به هر یک از سه کشور، حمله به هر سه کشور تلقی خواهد شد. بر اساس این بند، دو طرف دیگر ملزم خواهند بود برای ارائه حمایت نظامی و دفاع از کشوری که هدف حمله قرار گرفته است، وارد عمل شوند؛ موضوعی که باعث شده برخی محافل سیاسی بینالمللی این ائتلاف را با ماده ۵ پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) مقایسه کنند. امنیت هرمز و بابالمندب در کانون توافق
علاوه بر بند دفاعی، این توافق با هدف تأمین امنیت خطوط کشتیرانی و آبراههای راهبردی و حیاتی منطقه، بهویژه تنگه هرمز و بابالمندب، نیز دنبال میشود. این توافق همچنین توسعه تمامی ابعاد همکاری دفاعی میان عربستان، ترکیه و پاکستان را در بر میگیرد.
این توافق در شرایطی اهمیت ویژهای پیدا کرده که تحولات منطقهای و بینالمللی با سرعت در حال تغییر است و منطقه با چالشهای امنیتی و سیاسی مختلفی روبهروست. انتظار میرود این توافق زمینههای گستردهتری برای هماهنگی و همکاری میان ریاض، آنکارا و اسلامآباد فراهم کند.













