چه کسی هزینه سال‌های سوخته را می‌دهد؟

وقتی جنگ به کارخانه می‌رسد، نخستین قربانی فقط تولید نیست؛ برنامه‌ریزی، سرمایه‌گذاری و اعتماد به آینده نیز آسیب می‌بیند. در اقتصادی که پیش‌تر با تورم، کمبود نقدینگی، نوسان نرخ ارز و دشواری تأمین مواد اولیه دست‌وپنجه نرم می‌کرد، شوک‌های ناشی از جنگ می‌تواند هزینه حفظ هر واحد تولیدی را چند برابر کند. با این حال، مسئله اصلی فقط عبور از یک دوره بحرانی نیست؛ پرسش بزرگ‌تر این است که چگونه می‌توان چراغ تولید را روشن نگه داشت تا زنجیره‌های صنعتی دچار گسست نشوند و نیروی انسانی و سرمایه را برای روزهای پس از بحران حفظ کرد؟ تجربه نشان داده تعطیلی یک واحد صنعتی، تنها توقف چند خط تولید نیست؛ بازگرداندن سرمایه، نیروی متخصص و بازار از دست‌رفته بسیار دشوارتر خواهد بود. اکنون پرسش این است که چگونه می‌توان میان مدیریت بحران و حفظ ظرفیت تولید، چگونه تعادل ایجاد کند؟ در این زمینه صمت با امیرحسن کاکایی، عضو هی …

مدیرعامل شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران گفت: واحد گازی 123 مگاواتی G15 نیروگاه مبین انرژی در منطقه پارس جنوبی که در پی حوادث مرتبط با جنگ تحمیلی دوم دچار آسیب‌های شدید شده و به‌طور کامل از مدار تولید خارج شده بود، به چرخه تولید بازگشت.

شیدا آریایی پور- پژوهشگر حقوقی

حملات موشکی به نفتکش‌ها و اختلال در کشتیرانی خلیج فارس، حالا سایه خود را بر جاده مخصوص انداخته است؛ اختلالی که می‌تواند جریان عبور نفت و درآمدهای ارزی را تحت فشار بگذارد و هم‌زمان با افزایش ریسک حمل‌ونقل، بیمه و تأمین قطعه، زنجیره تولید خودرو را با یک انفجار خاموش روبه‌رو کند.

یک سال، ۲ جنگ و یک عدد که نباید از کنارش ساده گذشت: ۸۹ درصد. این خلاصه‌ ماجرای تورم است از مرداد پارسال تا مرداد امسال؛ شاخص کل قیمت مصرف‌کننده در این یک سال نزدیک به ۹۰ درصد جهش کرده و این یعنی تک به تک کالاهایی که خریداری می‌شود تقریبا ۲ برابر شده‌اند. این درست ردپای ۲ جنگ وسط سفره است که اقتصاد ایران را در ۲ نوبت لرزاند، یکی در خرداد ۱۴۰۴ و دیگری از اسفند ۱۴۰۴ تا همین لحظه محاصره تنگه هرمز ادامه دارد . هر بار دلار جهید، زنجیره‌ی تامین پاره شد و سفره‌ها کوچک‌تر شدند.