به گزارش گروه رسانهای شرق،
آقای قالیباف برای چندمینبار گفتند معنای پیروزی ایران این نیست که ارتش آمریکا را شکست دادیم، بلکه این است که آمریکا و اسرائیل به هیچیک از ۹ هدف اعلامی خود نرسیدند. این سخن علیالاصول درست است اما این تنها بخشی از واقعیت است، بلکه حداقل واقعیت است.
با این تعریف، حماس بهعنوان یک گروه چریکی نیز در غزه به پیروزی رسید؛ چراکه رژیم منحوس به اهداف اعلامی خود دست نیافت. اما مواجهه جمهوری اسلامی با آمریکا در سطح دیگری قرار دارد. مسئله فقط ناکامی دشمن در تحقق اهدافش نیست؛ آمریکا در این نبرد، شکست خورد.
اساسا در این جنگ ترکیبی اشاره به ارتش آمریکا آدرس غلط است. صحنه را راهبردی باید روایت کرد.
آمریکا در این رویارویی تحقیر شد؛ پایگاههایش در منطقه زیر ضرب رفت، نمادهای نظامیاش که دههها افسانه شکستناپذیری برای آنها ساخته بود، فروریخت و هزینه سنگین جنگ به خودش بازگشت. فشار این جنگ حتی آرایش نیروهای نظامی آمریکا در جهان را نیز تحتتأثیر قرار داد. تنگه هرمز از یک آبراه به باتلاق سیاسی و نماد محدودیت قدرت آمریکا و یکی از ابزارهای بازدارندگی ایران تبدیل شد.
آمریکا نتوانست معادله منطقه را به سود خود تغییر دهد، بلکه ناچار شد با معادله جدیدی که ایران بهعنوان ابرقدرت نوظهور تحمیل کرده بود کنار بیاید. ناچار شد در مذاکرات و حداقل روی کاغذ پای قدرت ایران امضا بزند. جنگی را آغاز کرد که دیگر تعیین زمان و شرایط پایان آن فقط در اختیار خودش نبود.
این جنگ، شکافهای داخلی آمریکا را نیز آشکارتر کرد، اعتبار چتر امنیتی واشنگتن را نزد متحدانش زیر سؤال برد، آسیبپذیری پایگاهها و سامانههای پدافندی آمریکا را به نمایش گذاشت، افسانه مصونیت ارتش آمریکا را ترک عمیق انداخت، هزینههای سنگینی را بر اقتصاد و توان نظامی این کشور تحمیل کرد و پروژه چنددهساله ایرانهراسی …
