به گزارش مردم سالاری آنلاین، شبکههای توزیع آب از مهمترین زیرساختهای شهری به شمار میآیند، زیرا آب را باید با فشار مناسب و کیفیت قابل قبول به مصرفکنندگان برسانند. با این حال، بسیاری از این شبکهها بهویژه در شهرها، با مشکل فرسودگی، خوردگی، کیفیت پایین برخی مصالح و کمبود تعمیر و نگهداری منظم روبهرو هستند. نتیجه این وضعیت، هدررفت آب در بخشهای مختلف شبکه است؛ هدررفتی که بخش بزرگی از آن به نشت مربوط میشود. نشت فقط به معنای از دست رفتن آب نیست، بلکه میتواند فشار شبکه را کاهش دهد، مصرف انرژی را بالا ببرد و حتی احتمال ورود آلودگی به آب را افزایش دهد. به همین دلیل، شناسایی بهموقع نشت و رفع آن، یکی از مهمترین چالشهای شرکتهای خدمات آبرسانی در بسیاری از کشورهاست.
ضرورت پژوهش در این زمینه زمانی بیشتر روشن میشود که بدانیم میزان نشت در شبکههای توزیع آب در نقاط مختلف جهان بسیار متفاوت است. در برخی کشورها این میزان نسبتاً پایین گزارش شده، اما در برخی کشورهای در حال توسعه حتی میتواند به بیش از نیمی از آب ورودی به شبکه برسد. در سالهای گذشته، روشهای گوناگونی برای یافتن نشت به کار گرفته شده است. برخی از این روشها فیزیکی هستند، مانند ابزارهای شنیداری، دستگاههای صوتی، گاز ردیاب یا ترموگرافی. هرچند این شیوهها در مواردی دقت مناسبی دارند، اما معمولاً به تجهیزات پیشرفته، نیروی متخصص، زمان و هزینه زیاد نیاز دارند. به همین دلیل، توجه پژوهشگران به روشهای غیرفیزیکی و محاسباتی بیشتر شده است؛ روشهایی که با مقایسه دادههای واقعی شبکه و نتایج شبیهسازی، میتوانند محل نشت را با سرعت و هزینه کمتر تخمین بزنند.
در همین چارچوب، مریم نصیری دهج، محقق گروه آب و سازههای هیدرولیکی دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت، به همراه یک همکار دانشگاهی و با همراهی دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشی درباره شناسایی محل و میزان نشت در شبکههای توزیع آب انجام دادهاند. این پژوهش بر بررسی یک روش محاسباتی برای پیدا کردن محل نشت و برآورد مقدار آن در شبکههای آبرسانی متمرکز بوده است؛ روشی که تلاش میکند بدون نیاز به جستوجوی گسترده …
