طی چند روز گذشته و پس از انتشار فایل ویدئویی سخنرانی آقای محمدباقر خرازی، دبیرکل دائمی حزبالله ایران، و بیان اظهاراتی که هم خلاف شأن روحانیت است و هم وحدتشکن ــ اگر نگوییم ارائه پالس به خارج از مرزها ــ افراد مختلفی مطالبی را منتشر کردند؛ اما من میخواهم با عرض معذرت از مخاطبان فهیم، برخی از مطالب ایشان را ذکر کنم و در خصوص اظهارات بیانشده، بررسی حقوقی و جرمانگاری احتمالی کنیم و ببینیم مجازات چنین اظهاراتی چیست و دادستان محترم بهعنوان مدعیالعموم باید چه اقدامی انجام دهد.
قبل از هر چیز، این اظهارات، خلاف شأن روحانیت است؛ زیرا بیان یکسری حرفها و فحاشی بر بالای منبر از یک روحانی که او را آیتالله معرفی میکنند، زیبنده نیست.
در مرحله دوم، این اظهارات میتواند مصداق تشویش اذهان عمومی باشد. در شرایطی که دلسوزان نظام و رهبری معظم بارها از حفظ صفوف محکم و وحدت سخن گفتهاند، دعوت ۲۵۰ هزار نفر به خیابانها و علیه رئیسجمهور قانونی و مورد تأیید رهبری، ضمن اینکه میتواند بهعنوان یک توطئه هم دیده شود، در عین حال ایجاد اختلاف و نفرت بین نیروهای درون کشور است و اگر حتی جمع قلیلی برای هدف مورد نظر ایشان اقدام کنند، ممکن است اتفاقات ناگواری رخ دهد.
اما برخی از صحبتهای ایشان:
ایشان تفکر آقا مجتبی خامنهای را «تفکری تند و خیلی تندتر از والد شهید» میداند. این «تفکر خیلی تند» یعنی چه؟ ایشان در مقام تعریف از ایشان است یا تخریب؟
ایشان در قسمتی دیگر از حزباللهیها دعوت میکند که «از هر شهر ۵۳۰ نفر و در مجموع ۲۵۰ هزار نفر بریزند توی تهران و کار را تمام کنند تا همه ارزشهای آقا را دنبال کنند»، بعد میگوید «عقل مسئولین به چشمشان است». ایشان حرفهایی میزند و تکههایی میاندازد و بعد میرود سراغ موضوعی دیگر. اما اینجا با توجه به جمله قبل که ۲۵۰ هزار نفر بریزند توی خیابان تا آقا ببیند که طرفدار دارد، و بعد بلافاصله میگوید مسئولین عقلشان به چشمشان است، دقیقا چه منظوری دارد؟ یعنی رهبری در شرایطی است …
