دکتر پزشکیان در مصاحبه تلویزیونی خود که طی سه شب و با عنوان "گزارش به مردم" پخش شد، نکات و مطالبی را درباره گذشته و همچنین وعدههایی را درباره آینده مطرح کردند.
این یادداشت قصد دارد صحبتهای دکتر پزشکیان را از نگاه یک جوان در چند مورد تحلیل و نقد کند؛ نقدی که شاید خوشایند عدهای نباشد ولی خوشبختانه با روحیه و مناعتطبعی که دکتر پزشکیان دارند، میتوان بیتعارف ولی مودبانه ایشان را نقد کرد.
۱- در بخشی از مصاحبه، دکتر پزشکیان از زمانی گفتند که بهعنوان رئیس دانشگاه، قصد ساخت چندین مرکز بهداشت را در مدت کوتاهی داشتند ولی اغلب مدیران این ایده را نشانه عدم آشنایی دکتر پزشکیان با اصول مدیریتی و این کار را نشدنی میدانستند؛ اما دکتر پزشکیان موفق شدند پروژه خود را به شیوهای خاص به ثمر برسانند.
اینکه شیوه اجرایی و حضور میدانی در اجرای موفق آن پروژه، یک ویژگی بسیار مثبت بوده، شایسته تقدیر است؛ ولی آیا در شرایط امروز، دولت کنترلی بر عملکرد مدیران خود و فرآیندی برای شناسایی مدیران شایسته و عملگرا و حتی مدیران خلاق و ایدهپرداز دارد؟
مدیرانی که نهتنها فقط با اختیار بیشتر بتوانند کارها را پیش ببرند، بلکه بهدور از کسب منفعتهای شخصی و جناحی، دستاوردی در حد برنامههای تعیینشده توسط خود دولت داشته باشند.
در شرایطی که متأسفانه وفاق ملی با شیوه غلط اجرایی، تبدیل به بستری برای سهمخواهی تمام جریانهای سیاسی شده، کشف و شناسایی مدیران کارآمد و البته مردمدار، کار سختی است که تاکنون هم اتفاق نیفتاده است.
۲- در بخش دیگری از گفتوگو، دکتر پزشکیان از تعامل و همکاری با اساتید دانشگاه، متخصصان، مؤسسات تحقیقاتی و... جهت برطرف کردن مشکلات، بهخصوص در زمینه رفع ناترازیها، سخن گفتند.
اینکه در فضای آکادمیک، امکان دستیابی به ایدهها و راهحلهای علمی راحتتر میسر میشود، واضح است؛ اما بسیاری از تحصیلکردگانی که در سیستم دانشگاهی و دولتی حضور ندارند، چگونه میتوانند ایدههای خود را در اختیار مسئولان قرار دهند؟
از طرفی، بسیاری از …
