حیاط خانههای قدیمی، فقط یک فضای عبوری یا محلی برای دورهمیهای ساده نبود؛ گاهی با چند ردیف صندلی تاشو، گلدانهای شمعدانی دور حوض و کمی ذوق و سلیقه، به صحنهای صمیمی و خاطرهانگیز برای یکی از مهمترین جشنهای خانوادگی، یعنی عروسی، تبدیل میشد.
حیاط خانههای قدیمی، فقط یک فضای عبوری یا محلی برای دورهمیهای ساده نبود؛ گاهی با چند ردیف صندلی تاشو، گلدانهای شمعدانی دور حوض و کمی ذوق و سلیقه، به صحنهای صمیمی و خاطرهانگیز برای یکی از مهمترین جشنهای خانوادگی، یعنی عروسی، تبدیل میشد.
حوض آبی وسط حیاط، انعکاس نور و گلهای شمعدانی که دور تا دور آن جان گرفته بودند، در کنار چیدمان ساده اما حسابشده صندلیها، فضایی میساختند که بیش از هر دکور پرزرقوبرق امروزی، حس زندگی و صمیمیت را منتقل میکرد. در این خانهها، معماری …
