در میانه دهه ۱۹۶۰، زمانی که معماری مدرن در جستوجوی راههایی برای ساخت خانههایی سریع، سبک و قابل تولید در کارخانه بود، دیتر اشمید، معمار آلمانی، ایدهای متفاوت را به اجرا گذاشت: خانهای که بخش عمده آن از پلاستیک ساخته شده بود.
در میانه دهه ۱۹۶۰، زمانی که معماری مدرن در جستوجوی راههایی برای ساخت خانههایی سریع، سبک و قابل تولید در کارخانه بود، دیتر اشمید، معمار آلمانی، ایدهای متفاوت را به اجرا گذاشت: خانهای که بخش عمده آن از پلاستیک ساخته شده بود.
این پروژه که در سال ۱۹۶۳ طراحی شد، تلاشی جسورانه برای عبور از مصالح سنتی و استفاده از مواد صنعتی در مقیاس معماری بود؛ خانهای متشکل از قطعات پیشساخته پلاستیک تقویتشده با الیاف شیشه و سازهای فلزی که میتوانست در زمانی کوتاه نصب و در مکانهای مختلف برپا شود.
اشمید برای اثبات کارآمدی ایدهاش تنها به طراحی بسنده نکرد؛ او همراه خانوادهاش ۱۱ سال در این خانه زندگی کرد تا نشان دهد یک سازه …
