کافی است چند دقیقه میان ویترینهای پوشاک قدم بزنید تا تنوع مدلها، رنگها و جنسها توجهتان را جلب کند. اما پشت هرکدام از این لباسها تصمیمی قرار دارد که مشتری نهایی کمتر آن را میبیند: انتخاب پارچه. برای تولیدکنندگان پوشاک، این انتخاب فقط به رنگ و ظاهر محدود نمیشود.لینک پیشنهادیجدیدترین کالکشن 2026 دستبند نقره پاندوراخرید اکسسوری و زیورآلات نقرهگیاهان آپارتمانی
پارچه باید با مدل لباس هماهنگ باشد، در برش و دوخت عملکرد مناسبی داشته باشد و در متراژ موردنیاز قابل تأمین باشد. به همین دلیل، پارچههایی که در بازار تهران مورد توجه تولیدکنندگان قرار میگیرند، الزاماً همان گزینههایی نیستند که یک خریدار معمولی برای چند متر پارچه انتخاب میکند. اما در سال ۱۴۰۵ تولیدکنندگان لباس بیشتر سراغ چه پارچههایی میروند و چه معیارهایی در انتخاب آنها نقش دارد؟
حتما بخوانید...10 آیتمی که رالف لورن طراحی کرد و در تاریخ مُد ماندگار شدند بدون استفاده از فرمژه، مژههایتان را فر کنید؛ راهکارهای ساده با تاثیر شگفتانگیزتولیدکنندگان چه پارچههایی را بیشتر میخرند؟
پاسخ واحدی برای این سؤال وجود ندارد؛ چون انتخاب پارچه مستقیماً به محصولی بستگی دارد که قرار است تولید شود. تولیدکننده مانتو، مزون لباس مجلسی و تولیدکننده پوشاک فصلی هرکدام نیاز متفاوتی دارند. با این حال، بعضی پارچهها به دلیل کاربرد گستردهتر در بخشهای مختلف پوشاک استفاده میشوند. انواع کرپ برای دوخت مانتو، کت، شلوار و لباسهای زنانه کاربرد دارند. پارچههای سبکتر مانند لینن، وال و برخی پارچههای نخی برای پوشاک فصل گرم مناسباند و با سرد شدن هوا، فوتر و پارچههای ضخیمتر وارد انتخابهای تولیدکنندگان میشوند.
البته دیده شدن یک پارچه در بازار یا شبکههای اجتماعی به این معنا نیست که برای تولید در تیراژ بالا هم مناسب است. ثبات کیفیت، امکان تأمین مجدد و رفتار پارچه هنگام برش و دوخت از عواملی هستند که میتوانند در تصمیم نهایی تولیدکننده نقش تعیین کنندهتری داشته باشند.
چرا انتخاب تولیدکننده با انتخاب مشتری معمولی فرق دارد؟
خریدار معمولی ممکن است وارد پارچهفروشی شود، یک رنگ را بپسندد و چند متر از آن بخرد. برای تولیدکننده ماجرا پیچیدهتر است. فرض کنید قرار است یک مدل مانتو در چند رنگ و تیراژ بالا …
