حمید بابایی نژاد عصر دوشنبه ۱۹ مرداد در دیدار با محمدعلی دهقان دهنوی رئیس سازمان توسعه تجارت ایران با بیان این که نمایشگاهداران حالشان خوب نیست گفت: از چهره نمایشگاه داران مشخص است که حال خوبی ندارند. همه آنها به خاطر برخی مسائل دغدغه، شکایت و گلایه دارند.
وی ادامه داد: ما علاقمند هستیم که نمایشگاه در کشور ما دیده شود. برای رسیدن به این هدف هم خیلی کار شده است. آقای جلیلی از زمانی که آمدهاند روح تازهای دارند و بسیار علاقمند و از همه ما هم انقلابیتر و متعهدتر هستند. ایشان از اهواز میآیند و خیلی از هزینههای جاری را هم شخصا تقبل میکنند. دغدغهای که از قبل مانده حالا تبدیل به یک بغض قدیمی شده است. ما به جای امید یک بغض درونمان است چرا که مشکل داریم.
مدیرعامل مرکز نمایشگاه و همایشهای بین المللی ایران مال ادامه داد: امروز آمدهایم تا یک اتفاق را رقم بزنیم و صرفا به یک گزارش رسانهای، دیدار و نشست ختم نشود. ما مشکل داریم. نمایشگاه در کشور ما دیده نمیشود؛ شعاری است، موتور است، تولید، اقتصاد.. کو؟ یک فستیوال است. نه در آن تقاضا و تولید همدیگر را میبینند و نه اتفاقی میافتد. نه عرضه و توزیع همدیگر را میبینند نه مقالهای دیده میشود. یک رسم قدیمی شده است که مدام نمایشگاه برگزار میکنند و یکسری از کنار آن منفعتی هم میبینند. باید نمایشگاههای دنیا را ببینیم که چه میکنند.
وی با بیان این که تولید باید ارتباط مستقیم با نمایشگاه داشته باشد، ادامه داد: همه آرزوی تولیدکننده این است که محصولش را در نمایشگاه به مخاطبش برساند، اما الان نمیرسد. یا برگزار نمیشود یا شیک نیست یا محتوامحور نیست یا حمایت نمیشود.
حمید بابایی نژاد به مشکلات گرفتن مجوز هم اشاره کرد و گفت: یک مجری برای گرفتن مجوز باید به چند جا مراجعه کند؟ یک مرجعیت برای صدور مجوز نیاز است. من برای مشکلی که دارم سه روز است دنبال گرفتن وقت هستم. بعد میگویند ثابت کن که نمایشگاه بین المللی است. سال گذشته پنج نمایشگاه را به دلیل عدم انطباق نظر گروههای ذیفع در صدور مجوز کنسل کردند.
مدیرعامل شرکت هتلداران مروارید آسیا ادامه داد: شما را به عنوان دهمین مدیرعامل یا رئیس سازمان توسعه و تجارت اولین میبینم که توانستید تحولی ایجاد کنید. اول پاکسازی کردید؛ مسئولان خوبی گذاشتند که خوب با نمایشگاه داران و مردم حرف میزنند، اما اختیارشان محدود است. دوم کاری کردید که نمایشگاهها سروسامان گرفتند. پروانه صادر کردید، گرید بندی کردید و یک اتفاق را رقم زدید، اما یک سال گذشت و همه چیز دارد برعکس میشود. قضاوتها خراب شد، یک را دو کردند و دو را یک کردند و … متوجه نمیشویم چه اتفاقی افتاده است. چطور نمایشگاهی که در گذشته بین المللی الف میگیرد و بخش خصوصی یک همت در آن هزینه میکند و تبدیل به یک واحد توسعه میکند، در مرحله بعد هم ملی میشود و هم یک گرید آن پایین میآید. پس آنجا غلط بوده است یا اینجا؟ من مسئله شخصی ندارم.
وی با بیان این که نمایشگاهداران انتظار همراهی بیشتری دارند خطاب به رئیس سازمان توسعه تجارت گفت: با یک تصمیم به ما هدیه بدهید و صرفا به یک خوش و بش ختم نشود. مجوز نمایشگاهها را ساماندهی کنید. یک سامانه طراحی کنید که ما بتوانیم ثبت نام کنیم بعد هر کسی خواست در مورد آن نظر بدهد، اما راه نیفتیم و به جاهای مختلف بروم. بعد همه این مراحل را طی کردیم تازه اماکن شروع میشود، آنجا میروم میگویند برو اصناف. بعد از این مراحل دیگر دل و دماغی برگزار کننده ندارد. انجمنهایی هم تشکیل دادیم که اختیار ندارند.
بابایی نژاد ادامه داد: انجمنهای تخصصی را میدان بدهید و تحویل بگیرید. اینها اهل کار هستند. آدمهایی که دفتر شما هستند را ما ارادت داریم، اما مثل ما متوجه نمیشوند که در دل بازار چه میگذرد و چطور میشود بازار را حفظ کرد. مشتری و تولیدکننده برای ما تعیین تکلیف میکنند بعد ما میآییم در ادارات اینها برای ما تعیین تکلیف میکنند که کجا برگزار کنیم. ما چه کار داریم که به یک برگزارکننده دستور بدهیم کجا برود و نرود. ما اینجا نشستهایم و یک گلوگاه درست کردهایم و دستور میدهیم که کجا بروند. سالها هم ابتکاری نداشتند بازهم نشستهاند.
مدیرعامل مرکز نمایشگاه و همایشهای بین المللی ایران مال تاکید کرد: غرفهای سازی ما ۴۷ سال است که تکان نخورده است. هنوز سنتی کار میکنیم. چوب را از شمال میآوریمام دی اف میکنیم سمی میکنیم بعد میبریم غرفه میسازیم، بازیافت و تحویل جامعه میدهیم و بازیافت هم نداریم و تحویل جامعه میدهیم. نمایشگاه محیط زیست را نابود میکند. من فکرهایی دارم و گفتم که میتوانم ایدهای بدهم که آسیب نزد، سرعت را بالا ببرم و زمان را کم کنم، اما ظاهرا مثل اسنب و تاکسیهای محله است. باید مبارزه شود باید شما حمایت کنید کسانی که در غرفه سازی میتوانند ایدههای جدید بیاروند بیایند مطالب مدلهای بین المللی کار کنیم. خواهش میکنم وقتی یک نمایشگاه را جمع میکنند بببنید چقدر آلودگی میبرند در جامعه. هیچکدام هم بازیافت ندارند. اگر بسوزانند یک آسیب میزند و …. دوستانی که دلسوز هستند وقتی بگذارند که ما بیایم در یک کارگروه مشکلات مان را مطرح کنیم.
