کروه بینالملل-رجانیوز: «ایاز امیر» اندیشمند سیاسی که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ نماینده مجلس ملی پاکستان بوده است، طی یادداشتی در بحبوحه امضای پیمان سه جانبه پاکستان، عربستان و ترکیه با طرح این پرسش که "تهدید از کجاست؟" نوشت: اکنون که این پیمان منعقد شده است، اما فقط میتوان پرسید که تهدید حمله از کجا میآید. نه تنها از کجا، بلکه از چه کسی؟ وی افزود: در اسرائیل دائماً در مورد ترکیه صحبت میشود، اما هیچ تهدیدی برای حمله وجود ندارد. اسرائیل مشغول قتل عام در غزه و لبنان است. این تهدید به ترکیه نرسیده است. ایاز امیر درباره وضعیت پاکستان نوشت: ما تهدیدهایی روبرو هستیم اما همه آن داخلی است. شورشهایی در جریان است، اما همه آن در داخل مرزهاست که ممکن است از خارج نیز حمایت شود، اما شعلههای آن در داخل زبانه می زند. وی گفت: بنابراین، ترکیه و عربستان سعودی برای مقابله با تهدیدهایی که پاکستان با آن مواجه است به کمک ما نیامدهاند. شاید در اینجا امیدی به کمک (مالی و دیپلماتیک) وجود داشته باشد. با این حال، در مورد تهدیدها، مسئله همچنان متوجه سعودی است که تهدید از کجا و از چه کسی؟ این مفسر سیاسی پاکستان افزود: از منظر تاریخ، تاکنون آمریکاییها محافظ اصلی عربستان بودهاند و از زمان ملک عبدالعزیز، برادران سعودی ما محافظت از سوی آمریکا را کامل دانستهاند. وی اظهار داشت: ایران در جنگ اخیر چتر پوشالی امنیتی آمریکا را رسوا کرد. حملات اسرائیل و آمریکا به ایران صورت گرفت و پایگاههای آمریکایی که در سراسر منطقه پراکنده شدهاند، در این حملات مورد استفاده قرار گرفتهاند. در پاسخ به این حملات، ایران نه تنها موشکهایی به اسرائیل شلیک کرد، بلکه تمام پایگاههای آمریکایی در منطقه را هدف قرار داد و به تأسیسات نفتی و سایر تأسیسات حمله کرد. ایاز امیر نوشت: ایران با پنهانکاری عمل نکرد، بلکه روشن ساخت که اگر از پایگاههای منطقه علیه ما استفاده شود، ایران پاسخ می دهد. در عین حال، ایران تنگه هرمز را نیز بست که عرضه نفت و گاز از خلیج فارس را متوقف کرد. وی تاکید کرد: ریشه همه این مشکلات حملات آمریکا و اسرائیل بود. اگر این حملات به ایران نبود، هیچ تلافی از سوی ایران صورت نمیگرفت و کشورهای عرب هم هدف قرار نمیگرفتند. اما هیچ کشور از شورای همکاری خلیج فارس صدای خود را علیه حملات آمریکا و اسرائیل بلند نکرد و حتی نگفتند که پایگاههای آمریکایی در کشورهای آنان نباید علیه ایران استفاده شوند. وقتی ایران تلافی کرد، همه کشورها در حالت سردرگمی بودند و از خود میپرسیدند که این چه نوع خشمی است و چرا ایران مرتکب این حمله میشود. ایاز امیر افزود: نکته بحث اکنون این است که کشورهای برادر باید به آمریکا بگویند که از حمایت و پایگاههای شما بسیار سپاسگزاریم. اکنون لطفاً ما را به حال خود بگذارید، ما خودمان برای حمایت از خودمان برنامهریزی خواهیم کرد. اما عجیب است که به خاطر آمریکا، کشورهای خلیج فارس با خطراتی روبرو شدند، اما هنوز هیچ قصدی برای خلاص شدن از شر آمریکا وجود ندارد. درمان این معضل چیست؟ وقتی ضعف وارد نیتها میشود، چه دارویی میتواند مفید باشد؟ وی گفت: بنابراین معنی آن این میشود که تهدیدی از جایی وجود دارد، از ایران. همچنین تهدیدی از حوثیهای یمن وجود دارد که (به اصطلاح) تحت کنترل ایران هستند. اما اگر تهدیدی از ایران وجود دارد، باید در چارچوب درست دیده شود. فقط در صورتی که دوباره به آنها حمله شود. این نماینده سابق مجلس پاکستان نوشت: در منطقه و کل جهان واضح است که اگر به تأسیسات ایران حمله شود، ایران به کشورهای همسایه حمله خواهد کرد. آنچه لازم است این است که عربستان از نفوذ خود استفاده کرده و به آمریکا توصیه کند که محتاطتر باشد تا مرتکب حماقت و تجاوز بیشتری نشود. وی افزود: حیرت انگیز است که کشورهای شورای همکاری خلیج فارس تمایلی به گرد هم آمدن و هشدار دادن به آمریکا نیستند که تجاوز بیش از حد شده و آمریکا باید اسبهای خود را مهار کند تا صلح در خلیج فارس برقرار شود. آمریکایِ نابودکننده صلح، این کار را به روشی که کشورهای منطقه باید با آمریکا برخورد کنند، انجام نمیدهد. اکثر افکار عمومی در خود آمریکا از دونالد ترامپ ناراضی هستند. مخالفت با جنگ ایران در آمریکا به شدت افزایش یافته است. برای اولین بار، دیده میشود که نفرت علیه اسرائیل در سیاست آمریکا رو به افزایش است. اما جای تعجب است که شجاعتی که کشورهای مسلمان باید نشان دهند، قابل مشاهده نیست. چه برسد به اینکه کاری انجام دهند، حتی کلمات محکومیت نیز بیان نمیشوند. پس چه باید کرد؟ این کارشناس سیاسی گفت: آمریکا در محافظت از پایگاههای خود در کشورهای خلیج فارس شکست خورده است. برای محافظت از کشورهای میزبان چه باید بکند؟ تنگه هرمز هنوز تحت کنترل ایران است و مذاکراتی که با عمان در حال انجام است نشان میدهد که کنترل آن همچنان در اختیار تهران و مسقط خواهد بود. وی نوشت: توافق دفاعی مشترک برای پاکستان مطلوب است اما در حالی که پاکستان در جبهههای خارجی بسیار فعال به نظر میرسد، به وضعیت داخلی خود نیز توجه میشود. وقتی به وضعیت استان غربی بلوچستان نگاه میکنیم، نگرانیها شدت می یابد. ایاز امیر تاکید کرد: میانجیگری خارجی بسیار خوب است، اما باید میانجیگری داخلی نیز انجام شود. اگر در داخل آرامش وجود نداشته باشد، در مورد آرامش در خارج چه باید کرد؟ پایان پیام/
