به گزارش هفت صبح، وقتی عبارت «اضطراب اجتماعی» را در مورد کودکان میشنوید، چه نوع اضطرابی در ذهن شما شکل میگیرد؟ واهمه کودکان از حضور و صحبت کردن در جمع؟ اینکه از حضور در بازیها عقب میکشند و یا از روبرو شدن با تعداد زیادی از مردم یا قرار گرفتن در محیطهای اجتماعی شلوغ میترسند؟در این گزارش، مطالبی در این موضوع برایتان آورده ایم.
مهمترین علل جمع گریزی کودکان واهمهای از ترس ارزیابی شدن
واهمه و نگرانی از حضور و صحبت در جمع، حضور در بازیهای جمعی، قرارگرفتن در محیطهای اجتماعی شلوغ.
یکی از روان شناسان در این خصوص میگوید: «این تا حدودی درست است، اما اختلال اضطراب اجتماعی یا «SAD» رفتارهای وسیعتری را شامل میشود. این اختلال میتواند نوع فراگیر یا نوع خاص داشته باشد. یکی از ویژگیهای کودکان مبتلا به اضطراب اجتماعی این است که از قرار گرفتن در جمع واهمه دارند، اما نه به خاطر تعداد افراد، بلکه به خاطر ترس از مورد نظر قرار گرفتن یا ارزیابی شدن.»
کودکان از مسخره شدن هراس دارند
کودک نگران قضاوت منفی دیگران درباره خود است و از طرد شدن میترسد. به همین دلیل، نمیداند چگونه در موقعیتهای اجتماعی رفتار کند. روانشناس کودک و نوجوان این قضاوتها را مبنای نگرانی کودک میداند و میگوید: «کودکمان نگران است که اشتباه کند یا چیزی بگوید که درست نباشد و دیگران او را مسخره کنند. این نگرانیها میتواند باعث شود که از کارهایی مثل بلندخوانی در کلاس اجتناب کند.»
نقش والدین کمال گرا در تربیت فرزند مضطرب
پدر و مادر کمالگرا که بیش از حد فرزندشان را حمایت میکنند، باعث میشوند کودک در موقعیتهای اجتماعی نتواند به درستی عمل کند. روان شناسان در این موضوع توضیح می دهند: «مثلا در موقعیتهای متعدد و برخورد با افراد مختلف، نمیدانند ابتدا باید چه برخوردی داشته باشند؛ سلام کنند؟ لبخند بزنند یا ارتباط چشمی برقرار کنند؟ … آنها نگرانند که اشتباه کنند و مورد تمسخر دیگران قرار بگیرند.»
جبران ضعف در کلام با راهکارهای غیر کلامی
همچنین، کودکانی که خزانه لغوی کمتری دارند، ممکن است در موقعیتهای اجتماعی ندانند چگونه پاسخ دهند. به عنوان مثال، وقتی کسی به آنها سلام میکند و یا احوالشان را میپرسد، نتوانند …
