مرتضی شریفی نه تنها در زمین مسابقه یک کاپیتان ساکت و کم حرف نشان داد بلکه خارج از زمین نیز در سکوت کامل به سر می برد!
این در حالی است که انتظار می رفت مرتضی شریفی حداقل با سایت رسمی فدراسیون والیبال مصاحبه کند و بار سنگین را به عنوان کاپیتان و بزرگ تر تیم از روی دوش همبازیانش بردارد اما زهی خیال باطل!
شریفی که نسبت به گذشته با افت محسوسی هم مواجه شده بود در داخل زمین هم هرگز در حد و اندازه های یک لیدر و رهبر نشان نداد؛ او موتور محرکه تیم ایران نبود و اشتباهات زیادی هم مرتکب شد.
در ورزش والیبال کاپیتان تیم با یک نوار 8.2 سانی متری که در زیر شماره سینه به پیراهن او با رنگ متفاوت وصل شده شناخته می شود اما وظایف خاصی بر عهده دارد؛ کاپیتان تنها بازیکن داخل زمین است که می تواند با داور صحبت کند.
کاپیتان های بزرگ در دنیای والیبال و والیبال ایران همچون سعید معروف نه تنها بهترین و کم اشتباه ترین بازیکن هستند بلکه انگیزههای رقابت را بین اعضای تیم بیشتر میکنند و در حقیقت جهت دهندگان شخصیت هر تیم به حساب میآیند. اغلب هم سمت کاپیتانی به ورزشکاری که دیگر اعضای تیم به او احترام می گذارند و به قدرت رهبری اش برای حرکت تیم در مسیر صحیح اطمینان دارند، داده می شود.
به عبارت بهتر گاهی یک کاپیتان پس از یک عملکرد یا تمرین بد باید پاسخگو باشد. از کاپیتان انتظار میرود در لحظات بسیار سخت مسابقه وارد عمل شود و تیم را به بهترین عملکرد برساند. همچنین انتظار میرود که کاپیتان ها در پرفشارترین موقعیتها کنترل خود را حفظ کنند و الگوی خوبی برای هم تیمیهای خود باشند.
مرتضی شریفی بی تعارف در این قالب نمی گنجد و بر همین اساس روبرتو پیاتزا تصمیم گرفت در آستانه مسابقات قهرمانی مردان آسیا در ژاپن، نقش کاپیتانی را به امین اسماعیل نژاد محول کند.
به نظر می رسد سرمربی ایتالیایی صدای منتقدان را شنیده است و انتظار می رود امین اسماعیل نژاد ضمن بالا بردن کیفیت فنی خود و تمرکز بیشتر، مطالعه دقیقی روی بهترین کاپیتان های والیبال جهان داشته و رهبر خوبی در مسابقات قهرمانی مردان آسیا باشد.
