به گزارش هفت ورزشی، محسن خلیلی در یکی از سایت های خبری مدعی شد که بعضی از این عزیزان پیشکسوت باید حرمت باشگاه را حفظ کنند و سهمخواهی را کنار بگذارند نه اینکه وقتی مدیرعامل در جلسه است، به نگهبان باشگاه بگویند اینجا خانه ماست و به طبقه چهارم بیایند و با لگد به در اتاق مدیرعامل بزنند و داد و بیداد کنند!
خلیلی همچنین گفت:« دو تا از عزیزان به طبقه چهار آمده بودند که این اتفاق افتاد. تیم نیاز به آرامش دارد و امیدواریم این اتفاقات رخ ندهد. من هم بیتجربه نیستم. هم تجربه سرپرستی در تیم بزرگ پرسپولیس را دارم و هم در قسمتهای مختلف باشگاه کار کردهام. تمام توانم را مثل همه پیشکسوتانی که وارد تیم پرسپولیس شدند میگذارم و نیاز به همدلی و وفاق و دوستی داریم. فرقی نمیکند چه کسی روی صندلی بنشیند، چه کسی در باشگاه باشد و چه پیشکسوتی فعالیت کند.»
ظاهرا منظور محسن خلیلی از دو پیشکسوت بهروز سلطانی و مرتضی فنونی زاده بوده است.
بهروز سلطانی در همین ارتباط به هفت ورزشی می گوید: هرگز پیشکسوتان باشگاه پرسپولیس همین جوری سر خود را پایین نمی اندازند که به باشگاه بروند. به فرض هم که چنین شود، باشگاه پرسپولیس خانه دوم پیشکسوتان است. پیشکسوتانی که 10 سال و بیشتر در پرسپولیس بازی کرده اند و نه یک سال! محسن خلیلی ماجرا را وارونه تعریف کرده است در حالی که ما با هماهنگی خود آقای پیمان حدادی و برای حل مشکل ضیا عربشاهی، همبازی خود در دهه 60 به دفتر باشگاه رفتیم.
او ادامه می دهد: آقای حدادی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس یکی دو نفر را معرفی کرد و من و مرتضی فنونی زاده هم چند نفری را می شناختیم و به باشگاه رفتیم که گزارش کار را داده و هر چه زودتر ضیا را از بند آزاد کنیم چون طفلکی در زندان افسرده شده است. من و مرتضی رفتیم و در زدیم، در حالی که صدا از داخل می آمد کسی در را باز نکرد. چند روز قبل هم عباس کارگر را که برخلاف محسن خلیلی عمر خودش را در تیم پرسپولیس سپری کرده و بدون پول و دستمزد در این تیم توپ زده را نشناختند و به دفتر باشگاه راه ندادند. من هر چه زنگ زدم کسی باز نکرد و خیلی ناراحت شدم و گفتم زشت است، اینجا خانه ماست. بعد وقتی در باز شد و بالا رفتیم، همین آقا که یک سال در پرسپولیس بازی کرده آمد و بدون سلام و علیک از کنار ما رد شد و زیر لب حرف هایی زد …
