یادداشت افشین امیرشاهی در زادروز کوروش

هفت صبح|  امروز چهارم شهریور، زادروز کوروش کبیر است. هرچند اختلاف نظرهایی درباره درستی تاریخی این انتساب وجود دارد. اما  جدای از روزی که مورد پذیرش همه قرار بگیرد، نام کوروش برای ایرانیان معنای متفاوتی دارد. همچنان که در بیرون از ایران نیز این نام شناخته شده است.   ایران یک تمدن تاریخی است که هویت و اثرگذاری آن در منطقه، قرن‌ها پیش از شکل‌گیری نظم سیاسی کنونی وجود داشته است. ایران، سرمایه‌ای دارد که موشک و تحریم و منازعه سیاسی نمی‌توانند آن را توضیح دهند یا از میان ببرند.

داشته‌های تاریخی و میراثی کشورمان، بخشی از سرمایه ایران برای گفت‌وگو با جهان است.  اما اکنون و در این روزهای دشوار و سرنوشت‌ساز که ایران درگیر یک بحران بزرگ و رویارویی نظامی با آمریکا شده است، یادآوری این سابقه تاریخی اهمیت دوچندان دارد. یادآوری این که ایران را  نمی‌توان در اخبار جنگ، موشک، تحریم و مذاکرات سیاسی خلاصه کرد. کشوری با چنین پیشینه‌ای یک واقعیت تمدنی است.  

متاسفانه سال‌های طولانی است که تصویر ایران در رسانه‌های بین‌المللی اغلب از دریچه تحریم، مناقشه، پرونده هسته‌ای، بحران‌های منطقه‌ای و تنش‌های سیاسی ساخته شده است. بدون این‌که به سایر داشته‌های مهم و تاثیرگذار ایران توجه درخور صورت پذیرد. طبیعی است که بخش مهمی از افکار عمومی جهان، کشورمان را از دریچه سیاست بشناسد و کمتر با زندگی، فرهنگ، هنر و تاریخ ایرانی مواجه شود.

این اتفاق برای ایران با چنین پشتوانه‌ای یک زیان فرهنگی و حتی سیاسی است. درواقع ایران به دلیل ضعف در روایت خودش، بخشی از تصویرش را به دیگران واگذار کرده است. راه مؤثرتر، تولید روایت مستقل و معتبر است. در شرایطی که ایران از زبان سیاستمداران، مخالفان، موافقان یا رسانه‌های خارجی به جهانیان معرفی می‌شوند، بخش بزرگی از واقعیت ایران حذف می‌شود.

اما داستان‌ها، تولیدات، روایت‌ها و داشته‌های فرهنگی و تاریخی ما به حدی زیاد است که می‌توانیم به شکل دائم و همیشگی ایران را در قالب تولیدات مختلفی چون  داستان، سینما، معماری، تئاتر، شعر و ادبیات، دانشگاه و ... به جهانیان معرفی کنیم. کوروش کبیر، فردوسی، شاهنامه، حافظ، سعدی، مولانا و سایر شاعران نامدار ایرانی، چغازنبیل، پاسارگاد، جشن‌های آیینی چون نوروز و مهرگان …