گزارشهای منتشرشده درباره توافق دولت آمریکا با ونزوئلا نشان میدهد واشنگتن مدلی فراتر از صدور مجوز یا لغو تحریمهای نفتی را در این کشور به اجرا میگذارد؛ مدلی که بر اساس آن، آمریکا میتواند بهصورت مستقیم در مالکیت یا توسعه میادین نفتی ونزوئلا مشارکت کند.
بر اساس گزارشی که «آکسیوس» منتشر کرده، دولت دونالد ترامپ در مذاکرات پیشرفته با مقامهای ونزوئلا درباره امکان بهدست آوردن سهم مستقیم در میادین نفتی این کشور توافق کرده است. این گزارشها سپس از سوی رسانههایی از جمله رویترز، بلومبرگ و والاستریت ژورنال نیز مورد توجه قرار گرفته است.
ونزوئلا دارای یکی از بزرگترین ذخایر نفتی اثباتشده جهان است و در گزارش مورد اشاره، از ۱۷ میدان نفتی مهم این کشور با مجموع حدود ۹۰ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده نام برده شده است. این رقم بیش از دو برابر ذخایر نفت اثباتشده ایالات متحده عنوان شده است.
بر اساس تحلیل منتشرشده، اهمیت تحولات اخیر تنها به صدور مجوز برای صادرات نفت ونزوئلا محدود نمیشود، بلکه نشانهای از تغییر رویکرد واشنگتن نسبت به منابع نفتی این کشور است.
آمریکا در سالهای گذشته عمدتاً از ابزار تحریم، محدودیتهای صادراتی و صدور مجوزهای موردی برای مدیریت تجارت نفت ونزوئلا استفاده کرده است؛ اما ورود مستقیم به پروژههای نفتی میتواند به معنای تلاش واشنگتن برای تبدیل منابع نفتی ونزوئلا به یک دارایی راهبردی برای آمریکا باشد.
این تحول از منظر بازار نفت نیز اهمیت دارد؛ زیرا ونزوئلا بخش قابلتوجهی از ذخایر خود را در قالب نفت سنگین در اختیار دارد و افزایش تولید این کشور میتواند بر تأمین نفت سنگین مورد نیاز پالایشگاههای آمریکایی اثرگذار باشد.
نفت ونزوئلا و رقابت برای نفت سنگین
یکی از محورهای مهم تحلیل منتشرشده، تغییر احتمالی مسیر تأمین نفت سنگین مورد نیاز آمریکا است. نفت سنگین ونزوئلا از نظر ویژگیهای فنی برای برخی پالایشگاههای آمریکایی اهمیت ویژهای دارد و افزایش دسترسی آمریکا به این منابع میتواند بخشی از معادلات تأمین خوراک پالایشگاههای این کشور را تغییر دهد.
در این چارچوب، تحولات نفتی ونزوئلا را نمیتوان صرفاً در قالب یک معامله تجاری میان واشنگتن و کاراکاس ارزیابی کرد؛ چراکه مسئله به رقابت آمریکا برای تأمین نفت، روابط این … …
